Festivals

Festival: La Truite Magique 2017

Sam Green and the Midnight Heist

Alle foto’s kun je hier bekijken

Day 1

And we are back! In een iets andere samenstelling maar toch. Dit jaar is Gemma gezellig meegegaan om het festival te beleven want dat is wel de beste beschrijving van het festival. Een ware beleving zou t gaan worden. Niet omdat dit festival op een unieke locatie plaatst vindt, noch de regen of de zon maar omdat elk jaar weer een prachtige lineup neergezet wordt. Veelal onbekende namen maar dat deert de festivalganger niets.

De vrijdag opent onder de regendruppels met BB en van Berlo. Het duo mixt een aardig folksongset in elkaar met traditionele Ierse klanken maar ook fijne tweestemmige nummers waar het tweetal het moet hebben van hun vocalen. Een prima opener, spijtig dat de meeste mensen nog bezig zijn om hun vakantie na te bespreken met elkander. Tijd om even heerlijk te eten want met zulke heerlijke maaltijden en hapjes die hier verkrijgbaar zijn wil je er geen eentje missen.

Regen daalt nog altijd op ons neer wanneer Barely Autumn in de grotere tent inzet. Scheelt dat er een dak boven ons hoofd zit anders was het wel erg vervelend geworden deze dag.
Maar het is ook hier al genieten geblazen.

De vier heren weten met hun diversiteit zowel pop als rock liefhebbers te bedienen en waar nodig de liefdesliedjes naar voren te schuiven. Timide ballades tot de ruigere en ruwere sounds worden niet geschuwd. Zanger Nico Kennes heeft een zeer aangename stem en met de Belgische taal worden diverse Nederlanders op het verkeerde been gezet als hij bedoeld dat na drie nummers al het laatste (luidste) nummer zal worden ingezet. Scheelt dat ik al een jaar heb mogen genieten van de lokale taal.

Door naar Nederlandse trots Maaike Peterse. De celliste weet me altijd te verbazen, niet alleen met haar vrolijkheid maar des temeer met haar muzikale kunde. Ditmaal speelt ze namelijk alleen met haar loop kastje. Een preset weerklinkt waarna ze laag voor laag het nummer op bouwt. Erg spannend voor haar want het was de eerste keer dat ze dit probeerde buiten haar eigen huis. Maar zoals verwacht werd het met veel applaus ontvangen.

Terwijl de avond in begint te zetten speelt Cavan Moran op het kleinere podium. Het staat al goed vol als we eraan komen. Het blijkt een brave vorm te zijn van Christopher Paul Stelling, wie binnenkort weer in ons land is!, maar dit duo kan me niet bekoren. Niet enkel door de muzikale keuze maar meer omdat het te mat is. Een nog slechtere vorm van Ed Sheeran maar dan keer twee.

De regen is inmiddels vertrokken en Sam Green and the Midnight Heist mag hun kunsten vertonen in de tent. Het kleurrijke festival begint weer wat leven te krijgen met de mooie aankleding bestaande uit vele gekleurde lampjes en het kampvuur, geen overbodige luxe met dit weer. Vier jonge muzikanten staan al klaar om te gaan spelen als de meeste mensen nog door de modder aan t ploeteren zijn maar ze zijn vol energie. Hun eerste show op Europese vaste bodem. Vol overgave wordt ingezet en het is heerlijk! Hun set biedt ruimte voor uptempo feestnummers waarmee ze het hele publiek weten vast te pakken maar ook de blues wordt niet overgeslagen waardoor het wat rustiger wordt in de tent. De afwisseling hiervan weet het publiek om meer te laten schreeuwen als hun tijd er eigenlijk al op zit. Het feestje gaat dus gewoon nog lekker door het had zomaar een afsluiter kunnen zijn, ze zijn het waardig. Ook al heeft het veel weg van Mumford and Sons of Pierce Brothers die hier vorig jaar afsloten.

Nog maar twee acts te gaan, het wordt wat frisser maar dat deert niemand. Toch nog even wat edits en food verwerken waardoorwe erna meteen door kunnen naar de afsluiter. The Grand East, de heren zijn al een tijdje bezig aan hun opmars en zie hier, de afsluiter. Met hun ruige rock sound in de mix met de Hammond is het niet te missen. Dat ze minder swingen dan hun voorganger deert men niet. De luisterliedjes brengen zoveel energie met zich mee dat iedereen zich wel kan vermaken. Muziek staat weer even voorop. Het is een heerlijke afsluiter zo voor de eerste, toch wel koude, dag. Tijd om te slapen en morgen weer fris te zijn voor de lange dag.

Day 2

Goedemorgen Houffalize! Met een prachtig uitzicht op de heuvels en het grauwe wolkendek worden we al vroeg wakker voor het ontbijt. Daarna is nog even wat tijd om te rusten voordat de festival dag begint. En met wat beter dan met St. Solaire! De heerlijke rustige liedjes van de Rotterdammers komen binnen bij het toegestroomde publiek. Het ontbijt voor velen is bier of soep met de tunes van dit vijftal. Veel raakvlakken met Coldplay wat het voor mij aangenaam maakt. Een goede eerste band, door naar het tweede podium waar The Antler King zal spelen.

Wederom een duo, The Antler King, op het bos podium. Drum en gitaar vullen al snel de ruimte waar de meeste mensen nog net proberen te schuilen voor de regen. Niet heel spannende muziek volgt, maar ach het is een leuke tijd vuller om ook even wat te gaan eten en de muziek als achtergrond te gebruiken naar de steeds harder wordende regendruppels die op de tenten vallen. Het is toch even hopen dat het niet nog harder gaat regenen en dat het festival in het water gaat vallen.

Worry Dolls dan maar op het hoofdpodium weer, de ruimere overdekte stage. De twee dames worden ondersteund door twee
heren. Weinig wisselwerking tussen hun zorgt voor een nogal tamme set aan muziekjes. Zeker niet het meest overtuigende optreden van het weekend en brengt iedereen weer een beetje in slaap modus zo voor het avondeten. Hopelijk brengt Gauss wat leven in de brouwerij.

Duoday zet voort met Gauss en ze brengen wel wat leven erin echter is de elektronische sound wederom niet voor iedereen. Een aantal hoofden bewegen lekker mee maar een aantal mensen beslissen vroegtijdig al te vertrekken. De spanning erin ontbreekt en de vrouwenstem is niet erg pakkend te noemen. Het genre is zeker niet op zijn retour maar zij zijn bepaald niet de top ervan.

The Indelicates is het eerste dat durft te experimenteren met sound vandaag. Een Danny Elfman achtige sound weerklinkt uit de tent. Bijpassende zang en pianospel vullen de ruimte. Niet echt dansbaar of meezingbaar maar wel catchy. Het is even wennen maar wel leuk. Tis wat anders maar of dit nu echt veel fans zal maken betwijfel ik.

Tijd voor een van de hoogtepunten van vandaag! Voor de tweede maal dit festival beklimt Maaike Peterse een podium ditmaal met Julie Scott. Het trio maakte overheerlijke luisterliedjes en weten iedereen wel te verbazen met hun kunde. Het is genieten geblazen en niet alleen de kou zorgt voor kippenvel maar hun muziek ook. Een echte aanrader voor het najaar!

Op naar onze afsluiter Iguana Death Cult, gaan jullie nu al? Ja het is mooi geweest een prachtig festival met heel veel regen en de zonnestralen kwamen vanaf het podium en de vrijwilligers! Met IDC hebben we al een waardige afsluiter van deze editie. Het is tevens de stevigste band van het weekend en brengt zo in de avond nog even wat extra wat leven in de brouwerij. Het zal vast met de laatste twee bands knallen geblazen zijn en het publiek laat het bier nog een keer goed vloeien.

Dank aan de organisatie dat we er ook dit jaar weer bij mochten zijn. Het is altijd genieten van een festival als deze. Het is een aanrader voor diegene die er dit jaar niet waren om voor een volgende editie op tijd tickets te kopen want er zijn maar een beperkt aantal kaarten verkrijgbaar voordat het festival al is uitverkocht! Tot volgend jaar!

Previous post

Persbericht: KNARSETAND WERD IN ELKAAR GESLAGEN EN MAAKTE ER RAUWE VIDEO MEE

Next post

Persbericht: De Jeugd van Tegenwoordig en HAEVN op Festival van de Toekomst

2 Comments

  1. Marloes
    augustus 14, 2017 at 12:05 — Beantwoorden

    “Terwijl de avond in begint te zetten speelt Cavan Moran op het kleinere podium. Het staat al goed vol als we eraan komen en op dat moment begint het duo aan een Ed Sheeran cover. Een reden om weer om te draaien op zich natuurlijk maar toch even de oren maar aan de klanken blootstellen.”

    Wát een grap! Een Ed Scheeran cover! Dat was juist de grap en uiteraard níet het geval. Beetje gênant.

    • augustus 14, 2017 at 12:40 — Beantwoorden

      He Marloes,

      Geen idee wat je er genant aan van vindt. Wij komen aanlopen en ze geven aan een Ed Sheeran cover te gaan spelen.
      Ik ken niet het hele repertoire van die Ed. Dus geloof als ze dat zeggen, maar heb het aangepast voor je.

      Greets

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.