Interview

Interview: Charlotte Wessels – Phantasma

Vragen: Irma Ploeger
Antwoorden: Charlotte Wessels
Foto: Sharik Derksen

phantasmaDe eerste week van 2016 brengt al meteen wat moois, namelijk een interview met Charlotte Wessels! Buiten frontvrouw van Delain is ze ook lid van het recent opgestarte project Phantasma. Al eerder kon je een review lezen over het debuut album “The Deviant Hearts”, nu kun je lezen over het ontstaan van Phantasma, het proces van het schrijven van het album, de special show van Delain op 29 januari 2016 en over het (bijna volledig) vegan dieet van Charlotte.

Allereerst, leuk om je weer te spreken Charlotte! Vorige keer sprak ik je tijdens de promotie van “We Are The Others” in 2012. 
Dat klopt, ik dacht je naam al te herkennen. Wat leuk om je weer te spreken!

Ik ben echt onder de indruk van het album “The Deviant Hearts”, de muziek zit goed in elkaar en de stemmen passen er perfect bij. Hoe is het idee voor dit project ontstaan?
Dankjewel, leuk om te horen. Georg Neuhauser van Serenity wilde graag muziek maken buiten de bewandelde paden van zijn band, een concept album, en heeft hiervoor de hulp gevraagd van Oliver Philipps (Everon). Oliver heeft het eerste album van Delain geproduceerd en ook onze andere albums heeft hij op de één of andere manier invloed op gehad. Er was dus een idee, een project, vanuit deze twee personen. Op tour werd er toen door Georg aan mij gevraagd of ik hier en daar een stukje wilde zingen voor zijn project. Ja, lijkt mij leuk, zei ik. Later werd mij gevraagd om toch deel te worden van het project, omdat zowel Georg als Oliver muzikaal gezien een heleboel ideeën hadden, maar het concept op zich kwamen ze niet uit. Met Oliver werk ik al lang en hij wist dat ik binnen het Delain schrijfteam alle teksten schrijf, dus hij stelde voor ‘Goh, zou Charlotte er niet geschikt voor zijn?’ Ik heb er over nagedacht, want hoe leuk ik nieuwe projecten ook vind, ik heb nooit de ambitie gehad om een concept album te maken. Ik wist niet of ik zo’n album kon maken op zo’n manier dat het voor mijzelf ook betekenisvol was. Ik heb er heel lang op gebroed, pas toen ik bedacht had dat ik er ook een boek bij ging schrijven en de kern van het verhaal duidelijk was, was ik buiten enthousiast ook zelfverzekerd genoeg om de uitdaging aan te gaan.

Het album is dus volledig gebaseerd op het boek wat jij geschreven hebt?

Ja, het is simultaan geschreven. Ik wilde eerst het boek schrijven en dan met Georg en Oliver om de tafel gaan zitten, om te kijken hoe het bij de muziek zou passen. In tegenstelling tot het schrijven van een concept album is het schrijven van een boek al langer een ambitie van mij. Dat gezegd hebbende, was het boek nog lang niet af toen de opnames al in zicht kwamen. Op dat moment moest ik dus mijn gameplan veranderen. Grote lijnen en het plot ga je opschrijven, dat kan dan niet meer veranderen, sprak ik met mijzelf af. Daarna ben ik alle songteksten gaan schrijven, wat wel fijn was want nog niet alle nummers waren af. Ik kon de nummers van Georg en Oliver, waar nog geen tekst voor geschreven was, er bij pakken en kijken in welk deel van het boek zij het best zouden passen. Ook kon ik zo zien of er nog een deel van het boek was waar nog geen nummer voor geschreven was, zodat ik daar zelf nog wat voor kon schrijven. Op deze manier is het wel een beetje van de hak op de tak gegaan; het schrijven van het boek, dan weer naar de teksten, dan naar opnames. En in het plot kon dus niets meer veranderen, want de nummers waren al opgenomen!

Ik neem aan dat er veel tijd gaat zitten in het schrijven van een boek.
Ik heb voornamelijk ’s nachts gewerkt. Hier waren meerdere redenen voor: alles wat ik doe, wil ik goed doen. Is leuk maar ook een valkuil. Iedereen om mij heen heeft peentjes gezweet want een maand voor de deadline van alles, had nog niemand een woord gelezen. Wel fijn dat ik van iedereen het vertrouwen kreeg.  Delain kost veel tijd en energie, dit is een zij project maar wil het wel goed doen. Voornamelijk ’s nachts gewerkt, door tijdsdruk maar ook het feit dat ik  ’s nachts beter kan werken want ik ben nogal snel afgeleid.
’s Nachts komen er geen belletjes of appjes binnen. Sfeer is ook veel rustiger. Ook niks op tv!

Wat is de inspiratie geweest voor het verhaal?
Verhaal: twee kinderen waarvan het hart groter of kleiner groeit naar aanleiding van hun emoties. Als klap op de vuurpijl  worden er 1000 origami vogels gevouwd die volgens Japanse legende er voor zorgen dat je wens in vervulling gaat. Behoorlijk fantasy maar toch ook weer gebaseerd op de werkelijkheid. Het hart dat steeds groter en kleiner wordt, als metafoor voor bepaalde hoge sensitiviteit. Het is een mooie gedachte: iets dat je zo aangrijpt, dat het niet alleen emotioneel en mentaal iets met je doet maar ook lichamelijk. Dit wordt dan beïnvloedt door de keuzes die je maakt; blijf je in je comfort zone of probeer je iets nieuws? Dat is ook in de realiteit zo.
Het is juist ook de bedoeling dat veel mensen zich er in herkennen. Ik lees zelf niet heel veel fantasy, maar de fantasy die ik lees zijn vaak verhalen die niets te maken hebben met draken of tovenaars. Dat had ik al als kind, het mooiste verhaal ooit is Neverending Story. Dat verhaal gaat gewoon over een jongetje die zijn angsten overwint. Het boek gaat er niet over dat draken bestaan, maar dat ze verslagen kunnen worden. Vanuit die hoek spreekt fantasy mij aan, want je gooit de grenzen van de realiteit weg. Je hebt alle middelen die je kunt bedenken om je verhaal te vertellen.

Wat is jouw favoriete nummer van “The Deviant Hearts”?
Ik denk ‘The Lotus And The Willow’. Misschien een beetje flauw om een eigen nummer te kiezen maar ik vind dat het echt heel leuk is geworden. Vooral ook omdat het een nummer is wat ik normaal gezien niet zou schrijven, en omdat Oliver ook erg mooi zingt. Hij geeft zelf aan dat hij niet veel meer zingt en vindt zichzelf geen zanger, maar ik ben heel tevreden met zijn bijdrage. ‘Miserable Me’ vind ik ook heel erg gaaf, maar dat komt voornamelijk omdat het theatraal is en zo goed past bij één van de karakters uit het boek, terwijl het nummer door Georg geschreven is. Ik dacht ‘Hé, hoe kan jij dat nu weten, hoe kan het zo kloppen?’ Erg fijn als je met een team samenwerkt dat elkaar zo goed begrijpt.

De gastartiesen. Hoe hebben jullie besloten wie mee gaat zingen op welk nummer?
Aantal mensen stonden al vast, wilden we graag mee werken. Hadden we hoge verwachtingen van en die hebben zij ook zeker waargemaakt. Een aantal, waaronder Chloe Lowery (Trans Siberian Orchestra), die ‘Try’ heeft ingezongen, kende ik niet. Zij was ons via via aangeraden. De stukken die zij zong, had ik geschreven en al eerder ingezongen, maar hoe zij ze zong was zo mooi, zo krachtig. Achteraf schaam ik mij gewoon dat ik haar hele repertoire niet al zes keer uit mijn hoofd ken. Ze is echt fenominaal.
Ik wist niet wat ik mocht verwachten en dan komt er zoiets uit, echt een cadeautje! Ik wil mijzelf niet neerhalen als zangeres, maar zij is een betere zangeres dan ik. Vooral een kwestie van smaak natuurlijk, ik bedoel vooral ook technisch gezien. Ik heb al wat reviews van het album gelezen waarin mensen zeggen ‘Charlotte zingt zo mooi, dat hebben wij nog nooit zo gehoord’ en dat gaat dan over Chloe. Ik voelde mij toch verplicht een berichtje te sturen om te zeggen dat ik het niet was maar iemand anders. Het maakt mij echt geen klap uit verder hoor, want het is ook heel gaaf om te zien als songwriter hoe iemand jouw tekst interpreteert en zingt.

Tom S. Englund (Evergrey), ja die staat inderdaad bekend om zijn echte metal vocalen. Het leuke is dat hij op deze plaat de rol van de vader van de kinderen vertolkt en dus een geruststellende rol heeft, erg leuk en verrassend hoe dat naar voren is gekomen. Hij was één van die artiesten die we op het lijstje hadden staan en het was dus ook heel vet toen het allemaal werkelijkheid werd. Uiteindelijk bleek hij ook heel goed bij het karakter te passen, dat was een aangename verrassing!

Is het de bedoeling dat Phantasma ooit gaat optreden, of zit dat er helaas niet in?
We willen niet, nou ja ik voor namelijk niet, echt gaan touren. Ik heb het druk zat, een hele volle agenda met Delain en daar ook nog veel ambitie mee dus daar past niet echt een tourende act bij. Wat wel zou kunnen, zeker gezien het verhaal, het type van muziek wat het is geworden en de vele visuele mogelijkheden, is een soort musical. Met alle toeters en bellen, alles er op en er aan. Is net zo veel werk als de plaat maken, dus dat zal niet morgen gebeuren. Wat mij betreft liever de musical dan een heleboel shows. Ook hier geldt weer, wat ik doe wil ik goed doen.

Epic Metal Fest Klokgebouw Eindhoven 22-11-2015

Epic Metal Fest Klokgebouw Eindhoven 22-11-2015

Wat mij opviel: op dit album gebruik je je stem heel gevarieerd, gevarieerder dan bij Delain. Is dit expres zo gedaan, of kwam het gewoon zo uit?
Ik heb het vaker gehoord en dat vind ik wel bijzonder. Ik ben daar niet bewust mee bezig geweest. Ik voel mij wel echt een zangeres, maar het schrijven van nummers geeft mij meer creatieve voldoening dan het inzingen daarvan. Als ik nummers in zing, ben ik heel weinig bezig met ‘oh even laten horen dat ik die noot kan halen’, of hoe mooi ik zing. Ik ben voornamelijk bezig met wat het liedje in zijn geheel nodig heeft aan zang, welk verhaal wil ik vertellen en hoe vertel ik dat het beste. Qua zang ben ik er dus niet bewust mee bezig geweest, maar qua schrijven wel. Niet persé omdat ik iets heel anders wilde doen dan Delain, maar bij een project waar de eerste plaat van uit komt verwacht niemand nog wat, dus the sky is de limit. Niemand gaat zeggen ‘oh dat hadden wij wel harder of juist zachter verwacht’, het enige wat ik dacht was dit is een project, dit is leuk, en de nummers die meer paste in het straatje van Delain heb ik expres niet op dit album gezet, die kan ik beter bewaren voor een volgend album van mijn band. De nummers waren anders en daardoor ben ik, wellicht, ook anders gaan zingen. Ik stond ook in dezelfde studio als waar de meeste Delain albums opgenomen zijn en Oliver was er ook bij, die is zoals ik eerder vertelde ook betrokken bij de meeste albums, dus de omstandigheden waren heel erg vergelijkbaar. Het zit ‘m dus puur in de nummers denk ik!

Het is nu wellicht nog wat vroeg om over te praten, maar komt er ooit een vervolg op “The Deviant Hearts”?
Er zitten twee kanten aan: het was zo druk, eigenlijk wel een beetje te druk dus als ze nu zeggen dat ik morgen aan de nieuwe plaat moet beginnen zeg ik nee.
Aan de andere kant was het een leuk proces met leuke mensen en ik ben heel blij met het resultaat. Dus op het moment dat er weer meer tijd en energie is, is er wellicht wel een mogelijkheid voor een vervolg. Dus ik laat het gewoon open, maar op dit moment heb ik er geen tijd voor. Druk bezig met nieuwe album van Delain en er zitten weer wat tours aan te komen ook.

Over Delain gesproken, op 29 januari 2016 is er een speciale show gepland in de Patronaat in Haarlem, SuckerPunch. Wat kunnen we verwachten?
Met Delain hebben we eigenlijk altijd aan het einde van een tour van een bepaald album, een special show gedaan ter afsluiting. Zo vieren we het oude en introduceren we het nieuwe.  Dit wordt de laatste show van The Human Contradiction Tour, en we laten ook wat nieuw materiaal horen. Het wordt een mooie avond met special effects en gast artiesten. Het zijn altijd hele leuke feestjes, dus wij hebben er enorm veel zin in!

Ik ben er ook bij, en heb er al zin in! Nu een vraag die volledig los staat van wat wij de afgelopen twintig minuten hebben besproken: ik las dat jij vegan bent, klopt dat?
Nu betrap je mij net op het eten van een pizza waar kaas op zit. Ik ben een tijdje strikt vegan geweest, er zijn ook tours geweest waarop ik het niet volhield en nu zit ik er weer een beetje tegenaan te hikken om weer strikt vegan te gaan. Ik eet voornamelijk plantaardig, alleen kaas is mijn grote zonde. Alle melk – en ei producten komen mijn huis niet meer in, maar soms op tour is het lastig om vegan eten te verkrijgen. Dat maakt het voor mij lastig vol te houden,  er zijn veel mede muzikanten die voor dezelfde uitdaging staan en die het wel lukt om vol te houden dus zij zijn voor mij een motivatie en een inspiratie.
Ik ben wel op de goede weg; ik eet al jaren geen vlees meer en mijn zuivel inname is ook verminderd, ik hoop de laatste stap dan ook weer te zetten naar volledig vegan. Op één van de eerste touren met Arch Enemy, toen ik nog streng vegan was, heeft Alissa White-Gluz mij enorm geholpen met allerlei tips. Laatst kwam ik haar weer tegen en toen vroeg ze hoe het ging. Ik moest toen eerlijk toegeven dat ik twijfelde over terug gaan naar vegetarisch, toen was ze zo onwijs motiverend en begrijpend dat ik het vegan zijn toch weer heb opgepakt. Binnen de scene weet je wel wie vegan is, dus zo kun je elkaar helpen. Als Arch Enemy in de buurt speelt dan breng ik wat vegan lekkers naar haar toe, puur omdat ik weet hoe lastig het te verkrijgen is.

Bedankt voor je tijd Charlotte, het was leuk je weer gesproken te hebben!

Ja jij ook, en tot ziens in januari!

Phantasma Facebook
Napalm Records
Officiele Delain Website
Delain Presents SuckerPunch
Vegan Nederland

 

Previous post

SharQ Bite: Witchcraft - Nucleus

Next post

Review: Serenity - Codex Atlanticus

Irma

Irma

No Comment

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.