Live Reviews

Live Review: Double Dutch Evening

Tekst door: Sharik “MCSharQ”

Ja, de titel zegt nog niet veel maar gisteravond had ik even een avond waar niets gepland stond waardoor ik last minute besloot om naar het Parkstad Limburg Theater (Heerlen) te gaan maar door nog enkele minuten speling plank gaste ik daarna door voor een film elders in de JT bioscoop in Kerkrade. Zo gebeurde het dat ik het ene moment in een (bijna) uitverkochte zaal zat om naar Dolf Jansen te kijken en het andere moment in mijn uppie in de bioscoop voor de nieuwe Nederlandse speelfilm Bloedlink.

Parkstad Limburg Theaters
140924-Dolf-Jansen-De-Nieuwsjager-Oudejaars-2014-2-Foto-Alek-BruessingDolf Jansen staat al vele jaren op de planken, eerst met goede vriend Lebbis maar daarna gingen beide een solo carrière aan welke voor beide een groot succes bracht. Zo staat de cabaretier vanavond voor een bijna uitverkochte Limburgzaal in Heerlen met zijn try-out show De Nieuwsjager.
Een show die 80 minuten zou duren, dit werd ruim 90minuten, met daarin de hoogte- en dieptepunten van dit jaar. Hij begint met een liedje van Smokey Robison waarbij de toon voor de avond wordt gezet. Goede dingen gebeurden in 2014 al sloeg de stemming in het land om door een tragisch ongeluk. De cabaretier vindt het maar al te leuk dat hij weer na jaren terug in Heerlen is en maakt hier de nodige grappen over waaronder het theater moet het zo nu en dan ontgelden maar ook de binnenstad en de regio moet het al snel ontgelden. De rode draad van de avond is zijn vader waarbij de vraag gesteld wordt hoe zijn oude man zou denken over de zaken die op dit moment in de wereld spelen. Het gemis aan kennisoverdracht en de uitdaging om zelf na te denken op jonge leeftijd ontbrak maar is des te meer een drijfveer om dit wel bij zijn kinderen, die nu 15 en 17 zijn, bij te brengen. Natuurlijk moeten politici het ook ontgelden en zo komen de Buma(CDA), Opstelten(VVD) en Fred Teeven(VVD) er niet makkelijk vanaf. De wereldproblemen, de oorlog in Syrië en het gebrek aan schone energie worden natuurlijk ook besproken.

De avond zit vol positieve energie, je wordt aan het denken gezet maar de grap en de humor wordt overal in gezocht. Een zeer fijne “oudejaars” voorstelling begin oktober. Wie hem nog wilt zien, Dolf Jansen treedt komende tijd overal in het land op.

*Foto Dolf Jansen Perskit: Fotograaf Alek-Bruessing*

bloedlink-1

Bloedlink

bloedlink1

De nieuwe Nederlandse triller met een drie sterrencast bestaande uit Tygo Gernandt (Victor), Marwan Kenzari (Rico) en Sarah Chronis(Laura). Meer is er niet nodig om een topproductie neer te zetten, spijtig genoeg zit ik in mijn eentje in de bioscoop ervan te genieten. Vanaf het eerste moment word je  meegenomen in de wereld van twee ontvoerders die een strak plan tot uitvoering willen brengen. De beelden spreken voor zich, nogal letterlijk genomen want de eerste minuten wordt geen woord gesproken. De kleine setting waarin de film zich afspeelt maakt het eenvoudig om je door het verhaal te laten vastpakken met de sterke close up ’s en mooie wide shots. Het is en blijft een Nederlandse film dus functioneel naakt mag niet ontbreken. Tygo speelt een van zijn beste rollen ooit in deze film, mede door het sterke tegenspel komt zijn kunst heel goed tot zijn recht. De jonge dame, Sarah, die ontvoerd wordt, heeft vanaf de eerste minuut een zware taak in de film. Haar rol, vooral afspelend vast geketend op een bed, is bijzonder en soms nogal denigrerend. Haar naakte lichaam kwetsbaar in beeld, het vastgebonden liggen waardoor ze geholpen moet worden wanneer ze haar behoeften moet doen maar ook de manier waarop ze behandeld wordt door de twee ontvoerders. Marwan, die faam kreeg door onder andere Wolf en Rabat, speelt een soort van dubbelrol waarin zijn kennis en kunde zwaar wordt onderschat.

Tijdens de periode waarin onderhandeld wordt begint het echte verhaal, de opzet is gemaakt voor het midden van de film waarna je zo vast zit, dat je de film het liefst in een keer wilt afkijken. Je vliegt van het ene WTF-moment in de andere, met meerdere twisten in de verhaallijn word je op het puntje van je stoel gezet. De film is een echte aanrader voor filmfreaks die Nederlandstalig niet erg vinden en houden van sterk camerawerk en dialogen op hoog niveau. Een grote pluim voor regisseur Joram Lursen en de acteurs voor een van de beste Nederlandse film van het jaar.

Previous post

Review: Maroon 5- V

Next post

Review: 1200HP – Demo

No Comment

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.