Live Reviews

Live review: Epica – Tivoli Vredenburg – 7/12/2014

Tekst: Gerianne Meijer
Foto’s: Mc Sharq

Epica

Nederlandse metalband Epica is de afgelopen tijd druk geweest met het toeren door Europa ter promotie van hun nieuwste plaat The Quantum Enigma. Op zondagavond zeven december vond de laatste show van het eerste deel van deze toer plaats en wel in eigen land in het nieuwe Tivoli Vredenburg.

EpicaNog voordat de zaal opengaat staan er al rijen en rijen aan mensen te wachten. Niet vreemd, aangezien de show helemaal uitverkocht is. Dit bewijst meteen hoe populair de band is in eigen land en daarbuiten, want er zijn ook een flink aantal buitenlandse fans aanwezig.

Als voorprogramma is het Britse Dragonforce aangewezen. Deze band reist al de hele toer mee en weet dus inmiddels wel hoe ze een publiek moeten opwarmen. Helaas is zanger Marc Hudson de eerste paar nummers nog niet helemaal goed opgewarmd en zijn hoge stemgeluid klinkt daardoor erg schel. De snelle metal met rijmende teksten begint tevens al na een paar nummers sterk op elkaar te lijken, waardoor het geheel snel saai wordt. De bandleden hebben wel ontzettend veel energie en springen erop los. Vooral toetsenist Vadim Pruzhanov springt achter zijn keyboard rond als een soort ongecoördineerde kikker, wat een vrij hilarisch beeld oplevert.Epica

De zaal lijkt het allemaal echter wel prima te vinden en er wordt goed meegedaan, op een gegeven moment ontstaat er zelfs een pit. De band weet hier goed op in te spelen door veel interactie met het publiek te maken. Er worden veel nummers van het nieuwe album Maximum Overload gespeeld, maar de aanwezige fans worden ook getrakteerd op ouder materiaal. Getuige het geroep van de bandnaam halverwege de set, zijn er aardig wat fans aanwezig en dit maakt dat de show wel een gezellige sfeer heeft. Als de heren er volgende keer een iets minder dik aangezette act van maken, zou het voor de neutrale toeschouwer ook wat beter te verdragen zijn. Voorlopig lijkt dit in elk geval wel een redelijke combinatie en maar goed ook, want de band gaat bij het volgende deel van de toer ook mee.

Om negen uur is het dan eindelijk tijd voor Epica. De band bestaat inmiddels twaalf jaar en is in die tijd uitgegroeid tot een van de grootste in het genre. Dit is te merken, want de shows worden steeds professioneler en strakker. Ook deze show zit weer in elkaar als een huis. Met grote lichtpanelen, bij elkaar passende outfits en jawel, vuurwerk, is het meteen duidelijk dat de band kosten noch moeite schuwt om een geweldige show neer te zetten.

Epica

Aangezien het toch een toer is voor het nieuwe album wordt de show dan ook stevig geopend met twee nummers van deze plaat. Daarna gaat de band echter helemaal terug naar het begin en spelen ze ‘Facade of Reality’ een geweldig nummer dat jaren van de setlist is verdwenen, maar vanavond in volle glorie weer terug is. De band heeft er duidelijk zin in, maar de toer heeft wel merkbaar zijn effect gehad op de stem van Simone Simons. Op sommige punten valt ze wat weg, maar maakt dit goed door op de rest van de momenten loepzuiver en wonderschoon te zingen.

Op een punt in de set mag het publiek kiezen welk nummer er gespeeld wordt. Omdat het publiek gelijk verdeeld is tussen ‘Natural Corruption’ en ‘The Last Crusade’ worden gezellig beide nummers gespeeld. Een verlaat sinterklaascadeautje van de band, zoals Simone vrolijk zegt.

Dit voorval is zeer tekenend voor de avond. Er wordt een zeer professionele, tot in de puntjes verzorgde show neergezet, maar toch is er ruimte voor speelsheid. Dit blijkt ook in de vrolijke, gekke dansjes van Simone, de kleine ‘botsinkjes’ op het podium, de gekke praatjes van toetsenist Coen (die zijn moeder niet wil bedanken omdat ze er toch niet is) en het feit dat gitarist Isaac ‘Sancta Terra’ op de toetsen mag inleiden.

Epica

Deze speelse sfeer en het feit dat er nauwelijks opzwepen nodig is om het publiek te laten klappen, gillen en juichen draagt grotendeels bij aan een spetterende avond. Voeg daar een hele hoop vuurwerk en vuur aan toe, als afluister het altijd stampende ‘Consign to Oblivion’ en je hebt een dijk van een show. Een kniesoor die op zo’n moment nog klaagt over het geluid dat af en toe te hard stond of de niet aanwezige ballad op de setlist. Epica heeft wederom bewezen dat ze hun Nederlandse nuchterheid nog niet verloren zijn, maar desondanks wel precies weten hoe ze een show moeten neerzetten. Nu mogen ze even genieten van een welverdiende rust, om na de feestdagen weer de wijde wereld in te trekken. En zo hoort het, want zo veel mogelijk mensen moeten de kans krijgen om te genieten van deze band! Wie de band dit jaar toch nog wilt zien kan wel nog naar het Mood Indigo Festival in Bombay (India).

Voor de foto’s van Epica klik hier!

Links:
Website Epica
Facebook Epica
Website Dragonforce
Facebook Dragonforce

Previous post

Review: Pavarana - Pavarana

Next post

Epica The Forum London 06 12 2014 Sancta Terra

Gerianne

Gerianne

1 Comment

  1. Eric
    december 8, 2014 at 20:32 — Beantwoorden

    Goede recensie, mooie foto’s!
    Prachtige (Epica) avond!

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.