FestivalsLive Reviews

Live Review: Pinkpop 2014, Landgraaf 7-9/6/2014

Geschreven door: Antoinette & Sharik “MCSharQ”
Foto Les Djnns, Epica, Chef Special, Jett Rebel, Brand Bier door: Sharik “MCSharQ”

pinkpop2014

Voor het eerst gaan we iets nieuws proberen op de blog. Wij, mcsharq.nl, hadden geen perspas voor Pinkpop 2014.
Heel simpel houdt dit in dat we geen foto’s hebben van het festival maar omdat we er toch waren hebben we natuurlijk wel van alles te vertellen.
Dus daarom deze co-productie van Antoinette en mijzelf, Sharik. Samen hebben we een groot deel van het festival gezien en kunnen via deze weg dus toch nog een review maken.
Omdat we (veelal) andere bands hebben gezien is het wel een compleet verslag! Here we go!

Het festival vond ook dit jaar weer met Pinksteren plaats, dit houdt in dat het festival op zaterdag begint en eindigt op maandag.10349012_659754414117572_1842034384272114341_n
Ook dit jaar was de line-up weer smullen voor de (3FM) liefhebbers. Maar natuurlijk kwamen vele slechts voor 1 band.

S: Zaterdag mocht de winnaar van Nu of Nooit 2014, Les Djinns, het festival openen op de Brand Bier Stage. Dit is een van de vier podia die het festival heeft. Vier? Ja voor het eerst is er een extra podium bij de entree geplaatst waar nieuw Nederlands talent stond.
Veel festivalgangers liepen rechtstreeks naar het hoofdpodium voor de headliner toen de deuren openen gingen. Desondanks stond de tent bij aanvang lekker vol en werd er een zeer strakke live set neergezet.
Niet teveel bijzonders, gewoon knallen moeten de heren gedacht hebben en zo gebeurde. Met een leuke background van grote letters met lampjes erin zorgde de band ervoor dat de focus echt op hen bleef gericht.

A: Ik kwam het terrein op wandelen net voordat Ed Kowalczyk met het noordpool orkest begon te spelen. Je weet wel de zanger van Live. Misschien was het omdat Ed de Mainstage opende maar het geluid was bagger, waardoor ik niet het gevoel had dat ik dit hele optreden wilde zien. Dus na Selling The Drama en de eerste paar noten van I Alone besloot ik weer door te lopen.

S: Omdat de line-up ijzersterk was in de tent (Brand Bier Stage) bleef ik lekker de hele dag daar staan. Zo kwam het dan ook dat ik eerste rij stond voor het bijzondere en unieke optreden van Thé Lau & The Scene. De zanger is samen met zijn band op een afscheidstour. Voor mij is de band een bekende naam met onbekende nummers. Hierover dachten vele anders want al vroegtijdig was de tent gevuld met fans die alle nummers bij hart konden meezingen. Met speciale samenwerkingen werd het concert extra bijzonder gemaakt. Pascal(Blof), Jacqueline(ex-Krezip) en Tom(dEUS) kwamen Thé Lau ondersteunen. Tijdens het laatste nummer gaf niet alleen de band en de zanger maar ook het publiek vol gas. Met een minuten lang applause en de woorden “Iedereen is van de Wereld” werden de muzikanten “uitgezwaaid”.10423299_660088824084131_3518756790543423730_n

S: White Lies was een opwarmer voor het hoofdprogramma op dit podium maar bracht weinig extra’s in de line-up. Ze speelde goed maar konden alleen de fans bekoren. Tijd voor de headliner want “duurt lang” was toch wel een veel gehoorde zin tijdens het festival.
Tijd voor Epica, tijd voor een flinke dosis metal, tijd voor een vlammenzee.
De Limburgse band had de eer om de eerste dag van het festival af te sluiten, althans de Brand Bier Stage. Met een nieuwe cd op zak, een druk schema voor de boeg en een hoop fans die deze show niet wilde missen kwam wederom een droom van de band uit. Headliner op HET festival van Nederland zijn! In een uur lange set kwamen vele nieuwe platen voorbij, werd er flink uitgepakt met de pyro show en liet de band wederom weer zien waarom zij tot de grote twee van de female metal scene behoren. Er zat slechts een minpunt aan het optreden, veel bezoekers verlieten vroegtijdig de tent om naar de echte headliner van het festival te gaan.
Voor de video van het 3Onstage optreden klik hier.

A: En wat voor een headliner! Maar eerst John Mayer, die mij aangenaam verraste met zijn gitaarspel en liet hiermee zien dat hij niet zomaar een leuke knul is met een gitaartje. Dit vonden jammer genoeg zijn vrouwelijke fans wat minder, vaak werd er door vrouwen in het publiek gezegd dat ze het tegen vonden vallen omdat hij zoveel gitaar speelde en daardoor minder tijd was voor zijn radiohitjesstones. De mannen in het publiek vonden dit juist wel weer leuk, niet zo veel zoetsappige nummers maar lekkere gitaarsolo’s tussendoor.

En nu waar iedereen al maanden op heeft gewacht, waardoor binnen een half uur de zaterdag en weekend kaartjes uitverkocht waren: The Rolling Stones! Samen met mijn vader en broer stonden we met grote ogen te kijken hoe deze Rock en Rollators het nog steeds doen. Mick Jagger die nog steeds over het podium rent, Keith en Ronnie die heerlijk gitaar spelen en Charlie Watts die, voor mijn gevoel wel er het oudste uit zag, ook nog steeds in de maat drumt. Het is niet alleen een feest voor je oren maar ook een geweldige act met veel interactie met het publiek. Mick Jagger die Nederlands probeert te praten maar zelf geen flauw idee heeft wat hij zegt. Ja wat moet je nou nog over de Stones schrijven dat nog niet geschreven is? Dit moet je gewoon meemaken!

Dag 2:

LimpBizkitS: Waar ik slechts voor 1 band op en neer ben gereden zag Antoinette deze dag meer. Het is dat Limp Bizkit het 3FM podium mocht openen tijdens het heetst van de dag dat ik terug ging naar Landgraaf. De band behoort tot de selecte groep “jeugdhelden” voor mij. Sinds dag een ben ik verkocht en is Limp Bizkit de vader van het rock/hiphop genre die laterna alleen maar groter werd. Vele waren gelukkig al om twee uur op het terrein om mee te springen, headbangen en een pit te beginnen. De band heeft niet veel uitgebracht de laatste jaren, Gold Cobra was de laatste release, en dit was te merken. Iets onwennig, niet altijd goed op elkaar ingespeeld en vooral zoekend naar de kracht werd het optreden erg diverse. Veel ups and downs, waarvan de ups vreemd genoeg bij de covers lagen. Wat ook wel weer gek was want de band heeft genoeg hits en geweldige platen om niet te hoeven coveren.
Desondanks ben ik blij dat ik voor de band op en neer gereden ben.

A: Zondag was een redelijke mainstream dag. Met als openen op de Brand Bier Stage Taymir. Taymir had ik even snel gezien op Dauwpop (dus check daar de foto’s van) en klonk wel lekker. De Brand Bier Stage had een groot scherm voor de tent hangen waar je ook kon meegenieten van het optreden zodat je niet de warme tent in moest. Dit was heerlijk toch nog in het gras liggen en kunnen genieten van een optreden van Taymir in de tent.

Chef Special

Chef’Special time! De opener van de Mainstage. En waar Chef’Special is, is een feestje! Het laatste album van Chef’Special Passing Through is een lekker zomers vrolijk album die perfect paste op deze hete Pinkpop dag! Met een gastoptreden van een trompettist van 12 (die de sterren van de hemel speelde) werd het festival terrein steeds voller en was het jammer dat je weet dat In Your Arms altijd het laatste nummer van Chef’Special is. Na Chef’Special stonden The Kooks op de Mainstage. The Kooks bekend van Naive, Ooh la en andere Britpop nummers was een fijne band om naar te kijken. Niet heel speciaal maar het publiek werd vrolijk als ze de hitjes herkende en ik vond het goede muziek om weer terug in het gras te gaan liggen en genieten van de muziek.

Omdat het plekje waar ik in het gras kon liggen zo lekker was bleef ik daar wachten tot de volgende Mainstage act: Ed Sheeran. Ed stond daar in zijn eentje op Mainstage Pinkpop en kreeg het hele publiek mee met zijn gitaar en loopingsystem. Als backup voor zijn liedjes vroeg hij soms om mee te klappen of om als achtergrondkoortje (achtergrondkoortje van 60.000 man) te spelen. Het hoogte punt was toch wel echt zijn laatste nummer, Sing. Het hele publiek zong het refrein mee en ,omdat hij dit in het begin vroeg, zwaaide met hun shirt in de lucht. Dit zag er geweldig uit van een afstandje! Maar wat nog mooier van dit liedje was dat niemand wist dat dit het einde zou zijn van zijn set, de meeste mensen hoopte nog op Drunk want het einde was heel abrupt. Wat juist heel mooi was. Ed stond niet te wachten op een applaus, hij liep weg en kwam niet meer terug. Dit is mooier dan applaus!

Na Ed Sheeran snel naar Paolo Nutini gerent die al voor de derde keer op Pinkpop stond! In leren jasje gekleed en zonnebril op zou je denken dat hij stoere rock zou gaan zingen maar Paolo Nutinihet is ,zoals zo mooi staat op wikipedia, blue eyed soul. Hij begint met een paar nummers van zijn laatste album, waar ik eerlijk gezegd niet zo enthousiast over was, maar live klinkt het heerlijk! Na deze nummers speelt hij soms ook nog een oud nummertje maar dan in een nieuw jasje. Welke wel voor veel mensen mist is New Shoes, hij benoemt het nummer wel tussendoor even tijdens Jenny Don’t Be Hasty maar het hele nummer heeft hij helaas niet gespeeld. Dit maakt zijn set niet minder goed, sterker nog ik denk dat dit hem juist goed heeft gedaan om door te gaan, oude nummers te vernieuwen en vooral nieuw materiaal spelen. Paolo Nutini speelt later dit jaar nog in Nederland bij de Wereld Draait Buiten, als je er toevallig toch bent, zeker een aanrader!

De rest van de avond heb ik het lekker rustig aan gedaan, nog even in het gras gaan zitten tijdens Robert Plant maar dit viel jammer genoeg een beetje tegen. Het publiek wilde Led Zeppelin horen maar Robert Plant wil Robert Plant zijn, pas bij de laatste paar nummer ging hij Led Zeppelin nummers spelen en rende mensen nog terug naar de 3fm stage om Whole Lotta Love live te zien.

Dag 3:

S: Metal Maandag! Zo zie ik ze het liefst, het hoofdpodium gevuld met grote metal namen, maar ondanks dat verliep de dag anders dan verwacht.

Jett Rebel

A: Mijn dag begon goed met Jett Rebel! Nooit vervelend om Jett Rebel te zien spelen en dit optreden zou niet zomaar een optreden zijn. Giel had geregeld dat Larry Graham, van Sly & The Family Stone (die op Woodstock hebben gestaan) mee ging doen met Jett Rebel en zijn band. En wat een show was dat! De Funk droop van het podium af, de voetjes gingen van de vloer want everybody dance to the music! De stemmen van Jett Rebel en Larry Graham klonken ook zo goed bij elkaar, het lage van Graham en de hoge rock uithalen van Jett.
Wellicht was het wel goed dat Jett de dag opende, lekker in de zon, geen last van de natuur die later die dag toch echt zou gaan tegenwerken. Iedereen was vrolijk en goed begonnen aan dag nummer 3 van Pinkpop 2014. Voor wie het nog niet wist, Mars & Venus zijn vanaf heden te verkrijgen als duoalbum met als bonustrack “On top of the World”!

S: Omdat ik toch bij het podium was blijven hangen maakte ik ook de show van Kodaline mee. Een band waarvan je direct hoort dat ze vaak gedraaid worden op 3FM en met 13 in een dozijn zij niet eens de nummer 13 zijn. Weinig toevoegend aan de muziekindustrie, een voorbijgaande passend met een leuke hit gok ik zo. De show was eenvoudig, gelukkig maar, want zo kon ik heerlijk genieten van het mooie weer. Ja zo boeiend vond ik het dus.

A: Stromae! Stromae had eigenlijk op de Mainstage moeten staan want je kon over de hoofden lopen bij de 3fm stage. Dat mag ook wel want Stromae geeft binnenkort twee concerten stromaein de Ziggo dome waarvan beide al zijn uitverkocht! Stromae is een artiest, hij hoort op het podium, bij elk nummer hoort een andere act/ander personage. Hij zingt niet zomaar een liedje maar heeft er een hele performance bij. Wat heel fijn is voor een Nederlands publiek waar niet veel mensen Frans verstaan maar toch door de manier van doen weten waar het nummer over gaat. Waar Stromae aan het einde van het ene nummer het podium af werd gedragen (don’t worry hoorde bij de act), stond hij een paar minuten later weer met een goed gestrikt strikje opeens op het podium te springen/dansen. Als je van zijn muziek houdt, want eerlijk gezegd vind ik een paar nummers op de radio prima maar een hele show vol met dance is zeg maar niet echt mijn ding. Voor wie tickets heeft voor deze artiest in het Ziggo Dome heel veel plezier!

Bombay-Bicycle-Club-So-Long-See-You-TomorrowS: Helaas liep ik in de val van de dorst. Een fata morgana die ik zag bij de 3FM stage waarbij ik niet wist hoe snel ik weg moest zijn. Op naar Young the Giant. De band stond vorige maand op Dauwpop en overtuigde mij niet helemaal, maar wilde ze wel een tweede kans gegeven. Die kregen ze, maar vergaten hem te grijpen. De show was degelijk, hard maar saai. Het publiek blijft toch erg zweven op de “hits” en verder gebeurde er vrij weinig waardoor het publiek niet ingepakt werd door de band die echt wel beter kan.
Gelukkig bleef ik na de act staan, iets met Bombay ging optreden, even lekker in de schaduw prima combo dacht ik.
Soms is het gewoon lekker om even iets onbekends te mogen zien en deze gedachte werd dan ook volledig ingelost door de band Bombay Bicycle Club.
Een mix van folk, rock, pop en wereldmuziek. Heerlijk genieten bij, voor mij, onbekende nummers. Alles klopte aan het optreden, de vocalen, de muziek, het grotere scherm met bijzondere visuals en de sfeer. Een top live band, een geweldige festival band die het nog vele male sterker kan doen in een klein poppodium met enkel en alleen fans!

En toen begon het gedonder.
Soms moet je even wachten, wil je wat eten, drinken en denk je ik ga me klaar maken voor  de headliner. Maar dit plan viel, met een kort uitstapje naar Kraantje Pappie, letterlijk in het water. Er is natuurlijk al veel over geschreven en de regionale ramp was nationaal nieuws. Maar vanuit mijn kant viel het allemaal wel mee. Het is een juiste beslissing geweest van Jan om het festival kortstondig stop te zetten om daarna klaar te zijn voor de headliner van de dag.

10436208_661504463942567_6338131696801002966_nMetallica mocht na het onweer z’n kleine anderhalfuur later dan geplanned beginnen aan hun show. Vanaf een fijne afstand bekeek ik de show waar ondanks het ontbreken van vuurwerk en het gemis van de grote schermen(die later wel weer aan gingen) weinig over te klagen kon zijn. De setlist was samengesteld door de fans die in de aanloop van het festival konden stemmen via een speciale website. Dit resulteerde in, voornamelijk, oud werk en daar maak je een hele hoop fans heel erg blij mee. Zo ook mij. De band zette ook dit maal een strakke en goede show neer. Bijzonder werd t door de gebeurtenissen voor aanvang maar daar ging Metallica niet meer overheen. Een terechte headliner spot, een geweldige band en ditmaal geen gedoe met nieuwe nummers. Enkele stemmers mochten zelfs het podium betreden om hun favoriete nummer aan te kondigen en zo werd een festival met veel diversiteit waardig afgesloten.

Wij, Antoinette en Sharik, hebben genoten van het festival en hopen dat we volgend jaar wel worden verkozen om als pers, en dus inclusief camera, aanwezig mogen zijn bij Limburgs Trots!  Proost!

 

 

Previous post

Epica Pinkpop Live 2014

Next post

Review: Celtibeerian - Keltorevolution

1 Comment

  1. juni 13, 2014 at 09:32 — Beantwoorden

    mooie review, hoop dat jullie volgend jaar gewoon je ding kunt doen op pinkpop!!!

    grz hans

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.