Reviews

Review: Arion – Last of Us

Tekst: Sharik “MCSharQ”

Een nieuwe band staat op, een nieuwe symfonische band om precies te zijn. Om er nog een schepje bovenop te gooien; een Finse symfonische metal band. Uit het hoge noorden komen al sinds jaar en dag veel bands uit dit genre op, maar velen overleven het niet, zijn zeer matig of hebben eigenlijk niets toe te voegen aan de scene. Daar komt nu verandering in. Arion’s debuutalbum heet Last of Us. Een plaat die professioneel is, alsof er al jaren een doorgewinterde band staat. Maar niets is minder waar. Zanger Viljami Holopainen is slechts negentien jaar oud en de overige bandleden hebben dezelfde leeftijd. Het lijkt erop dat deze tieners deze plaat niet gemaakt hebben voor de lol maar willen gaan voor wereldfaam. Zo klinkt de gehele viertien-tracks durende plaat. Met een speelduur van 67 min, net zo lang als de gemiddelde Epica cd, wordt er iets heel moois neergezet.

De band trapt af met opener “The Passage”, een typische symfonische metal opener; even lekker inkomen en dan inbeuken met “Out of the Ashes”; een overheerlijke catchy track met alle ingrediënten die je zou verwachten. Artthu Vauhkonen verzorgt de fijne synthesizer klanken en opent daarmee “Seven”, de derde track op het album. Gitaarspel wordt gedaan door Iivo Kaipainen, die in zijn eentje erg sterk werk verricht. De band heeft wat arion2weg van oude Allen-Lande platen met een vleugje Nightwish en de stem van een doorgewinterde rockster. “Shadows” kikt heerlijk in en ik denk; Rhapsody (of Fire), zou misschien nog toepasselijker zijn om als vergelijkingsmateriaal. Prachtig stukje symfonische metal, maar dan anno 2014. Dus wat meer gebruik gemaakt van digitale veranderingen in stem en sound, maar niet richting het vervelende.

Tijd voor een ballade zo zulke drie hardere nummers. “You’re my Melody” is misschien niet tekstueel het beste nummer ooit geschreven, maar met de gitaarsolo en de lieflijkheid klinkt het toch wel heel erg tof. Scherpe gitaren en een lekker snel drumritme verstrooien de rust; “I Am The Storm” kickt in. Topias Kupiainen is de drummer van de band en heeft behoorlijk wat werk te verrichten, maar met een dubbele bas komt hij er goed mee weg. Ook het toetsenwerk vergt echt wat kunde en dat lijkt allemaal zo makkelijk te gaan. Je zou het bijna niet geloven, maar ze slaan ook niet de lange nummers over; maar liefst twee nummers gaan met gemak de zeven-minuten grens voorbij. “Burn Your Ship” is daar één van en klinkt ook heel Fins. Op de een of andere manier hoor je wanneer er metal uit Finland komt; er zal wel wat in het water zitten daar. Het nummer is heerlijk opgebouwd en wordt gekenmerkt door veel snelheid. De zanger gaat er heerlijk mee om door een pop stem te combineren met het wat schreeuwerige rauwe metal.

“Lost” & “Last of Us” volgen en zijn catchy en hebben beiden de mogelijkheid om als single uitgebracht te worden. Zeker de tweede track zit erg goed in elkaar en laat zien, buiten de snelheid, waar de band toe in staat is. Alleen mag er een minuutje uitgehaald worden als single edit. Dan opeens, plots, zijn we aangekomen bij het laatste nummer. “Watching You Fall”, een nummer van bijna zeven en een halve minuut, sluit de cd officieel af. De versie die ik mag beluisteren bevat nog vier extra tracks die totaal niet zinloos zijn. Watching You Fall zit weer vol de typische klanken die de jongens al bijna een uur ten gehore brengen; heerlijke afwisselingen tussen de keys en de gitaar met daaroverheen de altijd sterke stem van Viljami. Wat een heerlijke knaller om mee uit te gaan!

Om toch nog even een extraatje te geven is er een oude track, New Dawn, die eerder al werd uitgebracht als bonus track op de CD beland. Waarna “Shadows” in een edit versie voorbij komt, “Lost” en “Last of Us” in een akoestisch jasje volgen. Een leuk en vermakelijk stukje extra muziek.
Het album is echt top geproduceerd, geen echte fouten te herkennen en het luistert echt heerlijk weg voor de liefhebbers van Sonata Arctica, Rhapsody of Fire en Nightwish. Maar ook enkele Epica fans zullen dit zeker waarderen! Het album komt midden september uit via o.a. Nuclear Blast en hopelijk dan ook in de Itunes store want hierin staat hij nog niet te bestellen!

Facebook

Previous post

Review: Kensington - Rivals

Next post

Review: Enemy of Reality - Rejected Gods

No Comment

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.