Reviews

Review: Blueprint – Respect The Architects

Tekst: Sharik “MCSharQ”
Foto’s: Perskit Blueprint, Ciry Piehowicz & Bridget Brown
BLUEPRINT 2De hiphop kent vele wegen en alleen de “old” school krijgt veel credits. Maar wat als de artiest aan de weg timmert sinds 1999 en maar niet doorbreekt bij het grote publiek. Vandaar deze review van zijn nieuwste werk genaamd Respect The Architects.
Een album vol heerlijke soul, hiphop, jazz, beat muziek en heerlijke verhalende teksten.

In een halfuur wordt je meegenomen door de gedachte van Albert Shepard. De intro is kort en krachtig maar heeft een “good vibe”. “Oh Word?” volgt daar totaal onverwachts aan op. Een heerlijk lp-achtig gekraak is het resultaat met daarop een two-step achtige beat met een fijne snelle maar korte tekst. In nog geen twee minuten belanden we alweer bij nummer drie. “True Vision” een lied dat gaat over de echtheid van de (muziek) wereld. Wanneer ben je muzikant en wanneer doe je maar alsof. De manier van muziek maken en de teksten schrijven is bij deze rapper meer underground waardoor hij zichzelf meer wegen van vrijheid creëert. Zo is goed te horen dat het nummer “Overdosin’” niet als een standaard track beschouwd kan worden. Met een zware dreun en een orgelachtige klank op de achtergrond een bijzonder samenspel. “Once Again ft Count Bass D & MidaZ The Beast” is wederom z’n prachtplaatje waar de oude stijl met een unieke sound wordt samengesmolten. Trompetgeschal met, wederom, die fijne lp sound.

 

De titelsong van de plaat is uniek door het ontbreken BLUEPRINT_2012PRESSvan een tekstueel refrein. Zijn schrijfwijze zorgt er ook voor dat je deze eigenlijk niet eens mist, de muzikale refrein blijftnamelijk wel overeind. De overdrijving over hoe goed hij zou zijn komt hier wel wat meer aan het daglicht maar niet in een vervelende weg want zover in de plaat ben je daar wel van overtuigd. Met “Bulletproof Resume feat Illogic” vervolgt het album. Harde korte noten met een scherpe tekst als gevolg. Het nummer voelt bijna vreemd aan op deze plaat doordat het muzikaal even buiten de bocht schiet. De vrijheid van de creativiteit zal ik het maar noemen. Een fijn gospelkoortje opent het nummer “Perspective”. Een nummer over hoe je ook naar alle doden zou kunnen kijken die omkomen door zinloos geweld.
“And Understand That Everyboy’s Pain Is The Same” is een harde werkelijkheid op papier maar het raakt je des te meer als je de zin hoort in dit nummer. Het nummer laat je voelen dat soms dingen van een ander perspectief gezien zouden moeten worden en dat je eigen problemen, hoe erg ook, soms in het niets vallen bij de grotere problemen van deze wereld.

 
 
 

BLUEPRINT_2012PRESS_WEB

 

 

“Silver Lining” zegt het al, een dunne lijn waarbij de keuzes vaak zwaar wegen. De keuzes die je in de weg van het leven begeleiden. Zoals eerder al genoemd, de verhaalachtige nummers leggen de ziel van de rapper bloot in het werk. Zo komen we alweer bij de laatste track na een kleine dertig minuten. “The Climb” de reden waarom hij doet wat hij doet. Eigenlijk heeft Blueprint met dit werk laten zien dat hij niet onderschat dient te worden en een zeer goede, getalenteerde en inspirerende rapper is die snapt hoe het vak in elkaar zit. Mensen zitten niet te wachten op die nieuwe zooi maar op het echte werk. Respect for the Architects! Respect voor de echtheid.

Website
Facebook

Previous post

Review: Sonic Syndicate

Next post

Review: Breathe Till Dawn – Careful & Careless

No Comment

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.