Reviews

Review: David Brent – Life on the Road

542245_1740842052819066_2173315828014183830_n

Ricky Gervais is wellicht de beste comedian allertijden als je het mij vraagt. In slechts twee seizoenen The Office heeft hij13662048_1790090021227602_389567970014565257_o het karakter David Brent opgebouwd tot een personage met een cultheld status. Vele jaren nadat de twee seizoenen op tv waren is hij nog altijd een graag geziene gast op tv. Het personage David Brent is een manager van de papierfabriek Wernhem-Hogg. Nu, ruim 15 jaar na het verschijnen van de tv “documentaire” verlaat David het bedrijf om op tour te gaan met zijn band Foregone Conclusion. Ricky zet het personage natuurlijk in alle glorie neer en wat zou een muzikant moeten zonder album. De film “David Brent; Life on the the Road” draait sinds vorige week in de Britse bioscopen (hopelijk snel in Nederland!) en op hetzelfde moment werd het album “Life on the Road” gepresenteerd. Gervais schreef vijftien nummers als soundtrack voor de film, natuurlijk volledig in personage, hierdoor krijgt het album een geweldige twist.

De plaat opent met het vrolijke “Ooh La La”, als een echte rockstar zingt hij over het leven on the road. Wellicht moet je even het karakter kennen om te begrijpen dat dit echt hoogstaande muziek is met teksten als “Ooh La La, Ooh La Le, Ooh La La, It’s a Beautiful Day”. Maar de humor krijg je al snel door als titels zoals, “Navite American”, “Lonely Cowboy” en “Don’t Cry It’s Christmas” op je scherm verschijnen.

Het uptempo “Freelove Freeway” is een vrolijke gitaar nummer, ja David speelt gitaar.
Hij heeft zelfs een YouTube kanaal waar hij ook jou les kan geven, check de video hier;

Het pareltje op de plaat is “Lady Gypsy”, tevens de single, de track gaat over de liefde voor een prachtige, en schone (als in clean), dame. David zou David niet zijn om wel even duidelijk wat zijn intenties zijn en ook duidelijk te maken voor beide zingt hij de geweldig geniale tekst “I Said but to be clear then, the sex is free yes?, She Said yes the sex is free, the heather’s is a pound”. Zo F****** briljant om het zo te verwoorden.

Nog een geniale track, al is het alleen al om de titel, “Please Don’t Make Fun of the Disableds”. Zijn ode en eerbetoon aan deze mensen is een prachtig werk geworden, met twist natuurlijk. De ballade straalt en ik ben erg benieuwd hoe hij hierbij uit komt in de film.
Ditzelfde geldt voor “Don’t Cry It’s Christmas”, een nummer incl. de kerstmisklokken maar voelt erg random als je film nog niet gezien hebt.

13267891_1769185923318012_4951915435963206832_nDe plaat gaat verder met wat “Experimentelere” muziek, “Spaceman” is elektronischer, een reggae track “Equality Streets” en een Caribisch klinkende “Ain’t No Trouble”. Als slot stuk staat er een duet op de langspeler, “Electricity”, met niemand minder dan Chris Martin (Coldplay). De klanken van deze wereldband klinken dan ook door in de track. Een heerlijke afsluiter van een bijzonder geniaal en uniek pareltje van David Brent.

De film komt in 2017 pas in Nederland uit op Netflix, dus het is nog even wachten. Maar voor niet kan wachten, de plaat is natuurlijk verkrijgbaar bij de betere platenzaak of op Apple Music.

Previous post

Review: Delain - Moonbathers

Next post

Persbericht: VENICE - ACOUSTIC CHRISTMAS TOUR - SINT JANSKERK

No Comment

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.