Reviews

Review: Elupia – Clock O’ Desert

Tekst door: Sharik “MCSharQ”

ElupiA - Clock O' Desert 300dpi 1400-1400px RGBWillen jullie meer of minder Female Fronted Metal, in welke tak van het genre dan ook, 2016 lijkt een jaar te worden waar het luidkeels meer, meer, meer gaat worden. Delain kwam al met hun nieuwe EP, Epica zit momenteel in de studio en ook andere bands, zoals The Charm The Fury, hebben het grondwerk al gelegd voor een release later dit jaar. En met de terugkomst van Metal Female Voices Fest staat dit jaar weer stevig vast in het genre. Het enige festival waar ik Japanse metalbands heb voorbij zien komen. Via Too Wild agency kregen wij de mogelijkheid om weer een opkomende Japanse band, Elupia, te beluisteren.

Hun nieuwe album Clock O’Desert is inmiddels uitgebracht via Amazon en bevat tien lekkere symfonische rock-metal nummers.

Frontvrouwe Nene heeft goed opgelet bij haar collega’s want haar stem is een mengelmoesje, niets ten nadele hiervan, maar het is wel zeer typerend voor het genre aan het worden dat alles op elkaar lijkt. Gelukkig weet ze gedurende plaat wel te laten horen dat ze haar mannetje staat. Meerdere Japanse bands proberen voet aan de grond te krijgen in de Europese en deels Amerikaanse metal cultuur en dit lukt voornamelijk door hun eigen sound te creëren, met de juiste invloeden van het genre. Hierdoor zijn de klanken herkenbaar maar hebben een eigen twist eraan. De epische klanken worden dan ook direct ingezet bij opener “Slumberin History”, klassieke victoriaanse klanken wel te verstaan. Na de ruime intro geeft de band kracht bij en hoor je direct waarom ik bovenstaande heb neergezet. De sound is uptempo, achtergrondkoortje en strak gitaar werk in combinatie met synthesizerklanken maken het beeld namelijk compleet. De nummers zijn ondanks de langere speelduur niet langdradig, de afwisseling erin is hoog.

Wellicht de single, “Here we Go”, is zeer pakkend. Mede door de catchy sounds en refrein wat lekker meegezongen kan worden. De juiste ingrediënten die we ook bij de Europese metal bands vaak voorbij zien komen. Elupia durft een zeer diverse sound neer te zetten want met de opera achtige “Sorceress!” en “Sorceress Battle” wordt in een kort tweeluik een totaal andere toon aangeslagen. Beide nummers verschillen zo erg maar dit laat juist de diversiteit zien van de Japanners. Wanneer “In a Different Way” ingezet wordt hierna heb je geen idee meer of je wel naar dezelfde band aan het luisteren bent, het nummer is compleet anders. De pianobegeleiding en prachtige zanglijnen van Nene vormen een theater stuk, welke live kippenvel zal laten opleveren bij de fans. Rommeligste stuk van de plaat is ”Man in the Fire”, de sound is onnavolgbaar en gaat echt elke kant op, beetje jammer want de plaat overall is gewoon best wel sterk te noemen. Als afsluiter wordt er nog een keer een bijzondere opvoering neergezet, “Nave per il Tramonto”, is weer een opera/ theater werk te noemen. Echt om van te genieten maar ver weg van de metal zoals de opener liet weerhoren.

De plaat zal binnenkort verkrijgbaar worden en is zeker een aanrader voor de MFVF bezoeker. Wie van een diverse en aparte muziek houdt, sla je slag!

Previous post

SharQ Bite: Hacktivist - Outside the Box

Next post

SharQ Bite: Winter's End - Lost in the Light EP

No Comment

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.