Reviews

Review: Elvenking – The pagan manifesto

ELVENKING – THE PAGAN MANIFESTOTekst: Gerianne Meijer

Elvenking blijkt een van de meest bekende metalbands uit Italië te zijn, maar ik had tot nu toe nog niet van ze gehoord. Daar kwam verandering in met hun nieuwste release The Pagan Manifesto. Hun eerste plaat stamt uit 2001 en ze draaien dus al even mee in de wereld van metaal. Dit wil echter niet altijd zeggen dat er goede muziek afgeleverd wordt, maar toch besluit ik me bloot te stellen aan hun folky power metal.

Het was vooral het folky deel wat me deed besluiten om deze plaat te beluisteren en dat deel is meteen goed vertegenwoordigd in de opener ‘The Manifesto.’ Dit nummer begint erg sfeervol met een zachte, akoestische gitaar, achtergrondgeluiden en een mooie fluit. Dit gaat echter snel over in een elektrisch deel, maar het nummer blijft één geheel en is daardoor een geslaagde intro voor ‘King of the Elves’. Dit maar liefst 12 minuten lang durende nummer is er eentje voor luisteraars met een lange adem en die geen moeite hebben met schakelen. Het nummer opent namelijk erg snel met instrumenten die niet nauw op elkaar aan lijken te sluiten. Dit stabiliseert wat bij de intrede van de vocalen van Davide “Damnagoras” Moras, die clean en krachtig zingt. De track gaat van dit snelle stuk naar een folky intermezzo, dat meerdere keren terugkomt. Deze twee elementen zouden meestal voldoende moeten zijn om een dynamisch nummer te creëren, maar de heren van Elvenking wilden daar ook graag nog progressieve,  symfonische en akoestische stukken aan toevoegen. De vrouwelijke vocalen van gastzangeres Amanda Sommervile zijn mooi, maar duiken te random op. Leuk zo’n extra lang nummer, maar het had van mij wel wat minder wisselende stijlen mogen hebben.

De nummers die hierop volgen hebben allemaal een flink tempo, maar verliezen door dit constante tempo wel wat van hun impact. Er zitten fijne elementen tussen, maar het geheel komt over als meer van hetzelfde. ‘The Solitaire’ laat een wat zachter kant zien van de vocalen van Moras, maar bevat ook vreemde en onverwachte screamo vocalen. Wat het nut daarvan is ontgaat mij compleet. ‘The Pagan Revolution’ volgt het balladesque ‘Towards the Shores’ op en bevat, naast de inmiddels standaard sneltreinvaart, een leuk een pakkend deuntje die lekker folky is. ‘Twilight of Magic’ wordt teleurgesteld door een te lange solo en een fade-out die tenenkrommend is. Afsluiter ‘Witches Gather’ bevat eindelijk een soort opbouw met een onheilspellende sfeer, een koor en een folky gitaar. De versnelling is helaas rommelig en de grunts te random. Later balanceert het nummer gelukkig weer meer en wordt het beter.

Elvenking heeft mij persoonlijk niet weten te overtuigen. Ik wordt een beetje zenuwachtig van het constante tempo en de vele herhaling. De folkdelen zijn fijn, maar worden overschaduwd door de rest van de elementen. Veel van de nummers mist de nodige opbouw en daardoor diepgang. Voor luisteraars die wel van een potje stevige power metal houden met folk elementen is dit wel de moeite van het proberen waard, want de vocalen zijn zeer degelijk en ook de rest van de muzikanten kunnen er wel wat van, maar om een top plaat te zijn had het geheel toch beter overdacht moeten worden.

Tracklist:
01. The Manifesto
02. King Of The Elves
03. Elvenlegions
04. The Druid Ritual Of Oak
05. Moonbeam Stone Circle
06. The Solitaire
07. Towards The Shores
08. Pagan Revolution
09. Grandier’s Funeral Pyre
10. Twilight Of Magic
11. Black Roses For The Wicked One
12. Witches Gather

Line-up:
Davide “Damnagoras” Moras – vocals
Fabio “Lethien” Polo – violin
Aydan – guitars
Raffaello “Rafahel” Indri – guitars
Simone “Symohn” Morettin – drums
Jakob – bass

Links:
Facebook band

Previous post

Epica Dreamscape Concerto Instore Amsterdam 01 05 2014

Next post

Live Review: Stream of Passion - De Effenaar Eindhoven 02/05/2014

Gerianne

Gerianne

No Comment

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.