Reviews

Review: Fink – Hard Believer

Geschreven door: Sharik “MCSharQ”

fink

Het is kwart over 1 ’s nachts. De nieuwe plaat van Fink klinkt door de speakers. Wellicht niet helemaal het correcte tijdstip om deze briljant te beluisteren maar wel toepasselijk. Mijn leven kent geen 9 tot 5 baan, maar vooral veel werken en weinig slaap. Maar nu is het tijd voor rust en dus tijd om te werken en een review te schrijven want deze plaat moet onder de aandacht gebracht worden.

Fink is een geweldige sing & songwriter die al sinds 2000 platen maakt, sommige zijn briljant en sommige zijn geweldig. Er zit zelde een mindere track tussen. Met alle bereidheid en voorzichtigheid worden de nummers in elkaar gezet en dat voel je. De liefde, de passie, de kennis en kunde van deze muzikant.
Helaas heb ik hem veels te laat leren kennen, want pas in 2011 kwam hij op mijn pad met het album Perfect Darkness. Maar hij overtrof alle verwachtingen door zijn live plaat die hij opnam met het Koninklijk Concertgebouw Orkest in Carre. Fink Meets the Royal Concertgebouw Orchestra is een vierentwintig karaats album geworden. Het is onovertreffelijk goed, waarna er toch echt een nieuwe plaat op de planken komt met de titel Hard Believer.

De plaat begint met een klop/gitaar geluid die alle rust en kalmte uitstraalt. Je voelt meteen de tederheid waarmee deze plaat tot stand is gekomen. Niets wordt overhaast of afgeraffeld. Alles moet juist zijn en anders zat het niet in dit werk. Zijn warme stem daar nog eens aan toevoegend, een rustig kloppende basgitaar maakt het plaatje helemaal compleet. Zo is er begin en een einde gekomen aan Hard Believer, want zo heet de openingstrack maar ook het album.
Als tweede volgt Green And The Blue,het begint weer zeer ingetogen met korte toonaanslagen op de piano en een gitaar. De basgitaar volgt snel en zet een extra steun neer.
Zo bouwt de track zich langzaam op waarbij hij flink crescendo gaat en even flink door blaast maar daarna weer rustig terug gaat en in kalmte en rust weg ebt.
“White Flag” klinkt in de basis bijna als een Incubus klassieker met een stevige basgitaar en een tokkelende gitaar. De stem van Fink kent vele vormen van “oude rocker” tot jazz muzikant, warm tot kill. Bij deze track is juist voor een distortion gezorgd waardoor hij in de verte klinkt met een flinke galm erop. Het geeft een bijzondere sound aan het nummer en geeft de ruimte aan de muzikanten om te excelleren. fink2

Het album luistert ondanks de zware klanken toch nog redelijk eenvoudig weg. Al is het wel een plaat die je de komende zomer s’avonds laat bij de ondergaande zon met een lekker glas whiskey op zou mogen zetten, kampvuurtje erbij en genieten maar!
“Pilgrim” volgt en net zoals een pelgrims tocht wordt er de tijd voor genomen. Met een tijdsduur van net over de zeven minuten is het de langste track op de plaat. Alsof je de tocht zelf maakt wordt je meegenomen door  een eenvoudige tekst met gitaarbegeleiding, die later zoals alle tracks wordt bijgestaan door de band. De opbouw is  zeer herkenbaar en misschien wel daardoor wordt je volledig meegevoerd.
Ondanks dat het goed luisterbaar is en je in een bepaalde vibe brengt zijn het allemaal geen makkelijke nummers. Waar “Two Days Later” begint is er weer gekozen voor een chill-out achtige klank zoals Saint Germain dat vroeger zo goed kon. Met een soort van zweverige stem die eroverheen komt maar de ondergrond blijft lekker soft en kalm.

Alweer op de helft aangekomen is de titel “Shakespeare” al zeer opvallend. Een ode of juist klaagzang over de meest bekende schrijver ooit uit Engeland. Fink zingt over het onbegrijpelijke dat de jeugd zijn stukken dienen te kennen terwijl ze zelf nog niet eens weten wat liefde is. Over Romeo en het bekendste werk van Shakespeare. Een bijzondere track met een bijzondere boodschap als je het zo mag noemen. Ik vind het wel grappig eigenlijk dat je uit deze historie deze track schrijft en maakt.
” Truth Begins” is misschien wel de meest toegankelijke track op het album voor de niet-kenners onder ons. De stem van Fink is sterk en warm. De eenvoud wederom overheerst en met de geweldige samenzang zeer aanstekelijk.
Track nummer acht alweer, ” Looking Too Closely”, werd vorige maand aan de wereld getoond en bracht deze video mee.

Een bijzondere track door de vele geluiden die je hoort of gaat horen als je de track vaker beluisterd.

De kortste track van het album, ” Too Late”, is weer z’n typische single track waarbij de stem van de zanger uit de UK overheerst. Ondanks de overige instrumenten die op en neer gaan in volume waardoor het lekker aanstekelijk blijft.
Teksten die zo eenvoudig  zijn beklaag ik vaak snel maar bij Fink vind ik het juist passend op een of andere manier.
Zo komen we bij de afsluiter van het verhaal. ” Keep Falling”  Fink & de gitaar, zo omschrijf je het nummer als beste. Dit is gewoon een typisch Fink nummer. Een nummer met zoveel lef en durf gespeeld dat je bijna vergeet dat het eigenlijk een heel klein liedje is.

Wil je dit album kopen dan kan dat via Itunes of via WOWHD, let op hij is pas vanaf 11-07-14 leverbaar!

Wil je liever Fink live zien dan kan dit op 31 Oktober in de Muziekgieterij te Maastricht!  of als je aan de andere kant van het land woont in Paradiso te Amsterdam. De eerste twee dagen zijn al uitverkocht! Dus wees er snel bij voor maandag 24 November!

Previous post

Live Review: Jera on Air Ysselsteyn 14-06-2014

Next post

Review: Typhoon - Lobi Da Basi

No Comment

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.