FestivalsReviews

Review: Graspop Metal Meeting 2014

Geschreven door: Rick Vechel

Afgelopen weekend mocht ik genieten van de Graspop Metal Meeting bij onze zuiderburen. Dezelfde zuiderburen die gisteravond ” ‘Murica! ” een poepie hebben laten ruiken op het WK in Brazilië. Niet dat ik dat interessant vindt, maar het blijft leuk om dingen te zeggen over een groep die zichzelf de “Rode Duivels” noemt.
Deze groep was namelijk ook aanwezig op het festival! Rode Jupiler hoeden, vlaggen, voetbaltenues en zelfs een heus ‘Graspop Metal Meeting voetbal tenue’. De Graspop Metal Meeting was weer sterk georganiseerd en dan praat ik niet enkel over de toffe programmering!

Met weer vijf podia sterk, is de programmering weer lekker uitgebreid. Niet alleen in namen dit keer, maar ook in subgenres.
Normaliter ga ik voornamelijk voor de gezelligheid. Maar dit keer had ik ook echt wat bands te bezoeken, zie een W.A.S.P. of Steel Panter – normaliter heb ik twee à drie namen, Vlaamse accentjes en daarvoor ga ik naar dit festival.
Dit keer mocht ik ook echt een lijstje van leuke namen tegemoet zien, naast de bekende gezelligheid. Prima!
Graspop Metal Meeting, let’s get this show on the road.  

Zelf verbleef ik deze week in de Metal Town toen ik werd verrast door één van onze groepsleden met “Ik heb een campingplek! Mét ontbijt”. Ik was fan en zo gezegd, zo gedaan. Donderdagavond alles opgezet en na een goede burger op het festivalterrein kunnen we beginnen.
Het grote veld was nog afgezet maar gelukkig blijven er dan nog twee podia over. Podia waar ik bij het langslopen opmerk dat er lekker wordt gespeeld. Met bands zoals Evil Invaders en Diablo BLVD waar ik absoluut niet stil blijf staan.
Alhoewel het nog lekker rustig is op het terrein, zit de sfeer er wel al in. Ik hoor nog net geen “Slaayeeeeer!” over het veld schallen maar je ziet wel dat het publiek er zin in heeft. Verder een rustige avond, zeker wanneer de Rode Duivels tegen Zuid Korea moeten voetballen. Voor mij de hoogte tijd om de faciliteiten in de Metal Town te verkennen!
Er is een buslijn ingezet die bezoekers van de Metal Town naar het festivalterrein brengt. Gezien het om een wandeling van 10 minuten gaat, zie ik er persoonlijk niet zo zeer het nut van in maar dat mag de pret niet drukken. Mijn stappenteller zal met schrik overuren draaien. Zo zie je maar meteen dat we als metalheads en rockers ook aan onze gezondheid denken.

Wanneer vrijdag het festival echt begint, zien we ook de aanwas van metalheads het terrein betreden. Her en der een banaan, een bosjesman maar voornamelijk langharige halfnaakte liefhebbers van luide muziek.
Alestorm mag de dag starten op Main Stage 2, terwijl The Treatment de tent op de kop zet in de Metaldome.
Toppunten van de dag zijn de ontzettend toffe shows van Annihalator, Miss May I, Steel Panther en Sabaton.
Maar ook Behemoth bewijst een krachtige act te zijn, Sepultura speelt strakker dan strak en Doro laat weer zien dat ze een powerchick is. De headliner van de dag: “Avenged Sevenfold”, laat ook stevig van zich horen! Persoonlijk ben ik geen fan, maar het was lekker vertoeven op het terras met dit uitzicht!
Verrast was ik toen ik de act rondom Jeff Scott Soto hoorde spelen. Ik begon mee te neuriën en hoorde al snel Steel Dragon (uit de film “Rockstart” – 2001). Helaas was ik net op weg naar nodige versnaperingen en heb ik hier verder niet naar kunnen luisteren. Dat staat nu op het “Google helpt met zoeken naar…”-lijstje.
Al met al – vrijdag 27 juni was een ontzettend toffe verjaardag! Met veel cadeautjes van Steel Panther – if you know what I mean.

Zaterdag is een verrassende dag. Als ik op één dag W.A.S.P., Trivium en Limp Bizkit zie spelen op hetzelfde podium, waan ik mij op een heel ander festival. Één ding hebben ze gemeen en dat deden ze goed – Ze waren luid en ze konden een feestje bouwen.
Het valt wel op dat vooral bij de Jupiler Stage er vooral in volumes wordt gedacht en niet naar de afstelling van de bands. Jammer maar sommige bands komen enkel als ‘ruis’ over, zeker wanneer ook de wind wat harder begint te waaien.
We hebben een regenbuitje maar daar ligt niemand wakker van. Hoogstens van de extra biertjes die genuttigd worden bij het schuilen in en nabij de tenten. Van de verwachte storm ontbreekt daarentegen ieder spoor.
Desalniettemin duik ik vroeg mijn tent in deze dag – Met voor mij een rustige programmering had ik een balansdagje waar ik vooral rondgehangen heb met de gezellige mensen die her en der op het festival zijn te vinden.
Nee, ik ga Limp Bizkit niet verder behandelen 😉 .  Al heeft die man wel een mooie baard. 

Dan zijn we aangekomen op de laatste dag. Na een lang weekend met wisselend weer, toffe shows en volop gezelligheid, is er besloten binnen mijn groep om eerder te vertrekken. Zondag bleven we lekker op het grote terrein om onze laatste bonnen te voorzien van een nuttige besteding en vooral het mainstage in de gaten te houden.
Zelf was ik benieuwd naar de live show van Powerman 5000 die ons goed wakker heeft mogen schudden.
Waar ik zelf erg van onder de indruk was, is de band Cynic die speelde in de Marquee. Het geluid was niet prettig maar je kon wel zien dat dit een band is om rekening mee te houden! Toen kwam voor mij de afsluiter van de Graspop Metal Meeting 2014: “Black Label Society”. Ik had Zack Wylde nog nooit live gezien en dat wilde ik dan weer niet missen.
Het tempo lag hoog. Solo’s vlogen om je oren – daar wordt je bang van.
Nu vraag ik mij vooral af of Zack ook ooit een noot laat uitklinken.
Desalniettemin klonk het prima! Een mooie afsluiter voor een geslaagd weekend.

Het was een uiterst gezellig feestje en ik snap niet hoe het komt dat er altijd nog kaarten beschikbaar zijn.
Graspop Metal Meeting is een ontzettend leuk georganiseerd feestje voor een brede groep metal en rockliefhebbers.
Ik zeg – ga zo door en ik kom met plezier terug!

Previous post

Review: Arkona - Yav

Next post

Review: Jason Mraz - Yes

No Comment

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.