Reviews

Review: H.E.A.T – Tearing Down The Walls

Door: Sharik ” MCSharQ”

Soms ben je gewoon heel blij dat een bandje dan eindelijk weer een album uitbrengt. Dit geldt voor mij bij de Zweedse band H.E.A.T na wat verschuivingen in de bandsamenstelling is de band nu terug met hu nieuwe plaat “Tearing Down The Walls”.

De (glam)rockband leverde eerder al de topplaten “H.E.A.T”, “Freedom Rock” en “Address The Nation”. Waarvan de eerste nog met de “oude” zanger Kenny Leckremo.

heat2

Het vierde album begint waar de band was gebleven. Gewoon met een vette intro en daarna flink knallen met rock vocalen en een fijne gitaren en synthesizers klanken.
De nummers op het album zijn weer heerlijk om mee te zingen, niet te moeilijke teksten. Zoals je van een Rock&Roll band verwacht. Point of No Return is ook meteen de langste track op het album
A Shot at Redemption is lekker catchy zoals het hele album wel is terwijl Inferno en lekker oeh-oeh-oeh meezing stukje erin heeft zitten, dat wordt weer veel fun tijdens de show.

The Wreckoning begint lekker duister met wat onweer en is de intro van Tearing Down The Walls, de titeltrack van het album, die met een akoestisch gitaartje en de stem van zanger Erik Grönwall.

Een geweldige nieuwe single lijkt mij zo!
Met Mannequin Show zijn we alweer op de helft van het album, de drums slaan rustig en de gitaren schreeuwen zachtjes er bovenuit. Een vrij rustige track op het album maar desondanks zeker niet minder.
We Will Never Die begint meteen wat harder en heeft weer een heerlijk ritme te pakken om op mee te knikken. De cleane vocalen zijn heerlijk en pakken je meteen weer. Ook de samenzang van de heren is mooi in balans en verveelt niet. Heerlijke gitaarsolo van Eric Rivers in deze track ook weer. Het gaat erg goed met de band en hebben wellicht met deze langspeler hun beste product ooit afgeleverd, zeker na hun debut plaat.

heat3Emergency begint ook weer met een fijne gitaarsolo, waarna drummer Crash een fijn beat meegeeft. Ik blijf het herhalen maar de hoge klanken van de zanger blijven me verbazen en blijven fijn zuiver.
Overall gezien is de plaat lekker strak ingespeeld, fijne ritmes en coole zangstukken.
All The Nights is een fijne ballade, die hoort er ook gewoon bij. Jona Tee, de toetsenist, levert hier samen met de zanger een geweldige track mee af.

Eye for an Eye gaat de band weer lekker in het glamrock ritme verder en kunnen we weer fijn meezingen met de geweldige tekst Eye for an Eye. De soms wat simpele ritmes en teksten zorgen er wel voor dat iedereen mee kan gaan doen tijdens de live shows. De band zou zomaar nog eens heel groot kunnen worden in Europa en Amerika.
Enemy In Me en Laughing At Tomorrow zijn de sluitstukken van alweer de vierde plaat van de band.
Zeer goede afsluiters van “ Tearing Down the Walls” en daarmee zetten ze zich opnieuw op de kaart.
Het album is een must-have voor de (glam)rock liefhebbers en ze bewijzen dat er een nieuw bloed klaarstaat om de gevestigde generatie op te volgen.

En het mooiste, ze komen 14-05 naar Nederland! De Pul – Uden!
Koop hier je tickets

Website
Facebook
Twitter

heat

Previous post

Review: Happy Camper - The Daily Drumbeat

Next post

Review: River of Brakelights – So You Think You’re Alive?

1 Comment

  1. […] Ondanks de onbekendheid van de headliner staat er toch aardig wat volk klaar. Jong en oud heeft zich verzameld om de zweden eens te zien optreden. Om 21.15 start de energieke band met spelen. Ze hebben dan natuurlijk ook wat te bewijzen na de release van hun nieuwste album. ( Lees de review van het album hier). […]

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.