Reviews

Review: Josh Groban – Stages

Tekst door: Sharik “MCSharQ”

joshn2

Al zes studio albums op je naam hebben, pas 34 jaar jong zijn en een van s’ werelds beste stem bezitten. Wat moet je dan nog voor je zevende album bedenken? Josh Groban en zijn team bedachten dat het een goed moment zou zijn om joshmaar liefst vijftien klassieke Broadway Musical op te gaan nemen. Een hele opgave met het zeer diverse aantal titels die er beschikbaar waren, wellicht ook de reden om er maar liefst dit hoge aantal op het album te plaatsen.

Josh Groban is een zanger wie niet alleen in America hits scoort maar ook een steeds groter wordend publiek overzees aan zich weet te binden. Zijn opera/pop stem laat liederen opnieuw opbloeien en laat vele vrouwelijke fans hun harten sneller kloppen zodra zij zijn stem horen of het aanblik van deze jonge god.

“Pure Imagination” uit Charlie and the Chocolate Factory en “What I Did For Love” uit A Chorus Line trappen het album af. De nummers laten erg sterk horen dat deze zeer diverse muzikant van alle markten thuis is. Een mix tussen het klassiekere werk en de pop stijl die hij mee brengt zorgt voor nieuw leven. Voor de meeste is wellicht “Bring Him Home” uit Les Miserables bekender dan de voorgangers. Het nummer werd al meesterlijk vertolkt in de film die enkele jaren geleden werd uitgebracht maar de rust die hierin weerklinkt geeft nieuw hoop in de tekst. Dat hij niet vies is van een buitenlandse taal liet hij al op eerder werk horen maar de keuze om de Franse versie van Notre-Dame de Paris’s “Le Temps Des Cathedrales te doen was een bijzondere zet. Zijn voorliefde voor echtheid bewijst hij hier nogmaals mee. Het komt het best tot zijn recht in de originele taal.

Tijd voor een duet met niemand minder dan Kelly Clarkson. Een perfecte combo voor “All I Ask Of You” uit The Phantom of the Opera. Haar stem is in de Jaren zo sterk gegroeid dat het bijna sprookjesachtig klinkt. De snelheid wordt er door de dwarsfluiten er lekker in gehouden en het nummer wordt per noot sterker. Het voor mij onbekende “Try To Remember” uit The Fantasticks overtuigd me volledig. Het is even een iets andere sound met diepe contrabas toon welke het grondwerk legt voor het nummer. Prachtig strijkwerk en dan die stem erbij van Josh maakt het totaal plaatje. Het afgezaagde “Over the Rainbow” uit The Wizard of Oz is wel het diepte(puntje) van het album. Dat komt meer omdat ik het nummer echt geen tweede leven gun, het is prachtig gezongen maar op een of andere manier komt het nummer niet meer aan bij me. Gelukkig is daar wel “Children Will Listen/Not While I’m Around” uit Into The Woods & Sweeney Todd. Beide nummers zo gecombineerd te zien maakt mij weer vrolijk. Vooral de laatste stiekem want dit nummer deed Josh al eerder op het album Live at Soundstage. Een nummer dat je kippenvel geeft over je gehele lichaam.

Voor wie er nooit genoeg van krijgen is er natuurlijk ook het “You’ll Never Walk Alone” uit Carousel. Tijd voor het volgende duet, dit maal met Grammy Award winnaar Chris Botti. De trompettist start het krachtige “Old Devil Moon” uit Finian’s Rainbow. Het is nummer dat ik ken van Jamie Cullum’s uitvoering maar in deze versie geeft het een avond gestalte eraan. Bijzonder om hem in deze versie te horen zonder de jazzy sound van Jamie. Fluitend op naar “Finishing The Hat” uit Sunday In The Park with George. Weer een onbekendere track voor de meeste wellicht. Het speelse in het nummer verspringt met regelmaat waardoor het nogal vreemd aanvoelt. Officieel het voorlaatste nummer “If I Loved You” is het laatste duet op het album met Audra McDonald. Haar volle stem geeft een stevige basis voor het nummer waar Josh mag mee zingen. Wellicht kennen de meeste haar uit “Annie” of als “Dr Naomi Bennett” uit Private Practice. Maar haar stem is rijk en overdondert je. Als afsluiter staat het “Anthem” thema uit Chess klaar. Dit nummer werd door Josh al eerder vertolkt live op de planken. Het past bij zijn stem als geen ander en is een werkje dat je niet mag missen!

Voor de liefhebbers is er als bonus, op de deluxe uitgave, ook “Gold Can Turn To Sand” uit Kristina en “Empty Chairs at Empty Tables” uit Les Miserables nog erbij geplaatst waardoor het totaal iets boven het uur uit komt. Al met al is het album een prachtige ode en samenvatting van de rijke geschiedenis aan musical nummers geworden. Een fijne mix tussen de echte klassiekers en de nieuwere hippere versies maar met de prachtige vertolking door Josh Groban een nieuw of tweede leven gegeven. De plaat komt wellicht te laat, of juist te vroeg, in het jaar want deze nummers opzetten tijdens de lente past niet altijd. Zomerse avonden of winterdagen past het zeker goed bij op de achtergrond. Een aanrader voor velen maar voor een grotere groep een plaat die niet in hun albumkast zal belanden, helaas. Het album koop je natuurlijk via de betere platenzaak.

Website
Facebook

Previous post

Record Store Day met Matt Simons

Next post

Review: Extince - X

No Comment

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.