Reviews

Review: Latent -The Ash of Eden

Tekst door: Sharik “MCSharQ”

latentMaak je kat manager en maakt fijne metal rock muziek dit is precies wat er gebeurd met de band Latent. Er is zeer weinig online te vinden over deze band / dit project. Maar wat geeft dat als je gewoon een heel tof album uitbrengt eerder dit jaar en eigenlijk niemand daar van op de hoogte is.

De aangename stem die het album opent met de track “The Evidence of Symphony” wordt begeleid door strak maar niet te hevige klanken van de band. Fijn gitaar werk ondersteunt de zang optimaal en blinkt regelmatig uit in korte overheersende solo’s. “Ash” begint ook weer met een gitaarsolo maar al snel pakt de stem het over. De epische nummers volgen elkaar met gemak op. Zo ook het rockende nummer “Manuscript”. Zeker zitten er symfonische metal klanken in maar de muziek neigt meer naar stevige rock.

Het akoestische nummer “Still Dreaming” is onwijs sterk en brengt een fijne afwisseling op het geheel. Misschien wat vroeg op de plaat maar ach dat is Latent vergeven. “Lady of the Lake” begint zeer instrumentaal waar na een veertigtal minuten weer de stem zich erbij voegt. Vreemde klank combinaties maken je beetje dizzy maar het is niet vervelend. Ook de tempi wisselingen klinken anders. Drumwerk in het nummer voert de boventoon en klinkt zeer sterk. Het nummer “Transparency” trapt af met de vocalist in solo, een rustig begeleidingsband volgt eenvoudig en samen bouwen ze de track steen voor steen op. Geweldig om de balans zo te horen. “Wasted” kickt juist in met gitaren en pianoklanken en klinkt hierdoor steviger dan zijn voorganger. Het overvolle album gaat verder met “Earth” een nummer van ruim vier minuten. Zo zijn alle nummers trouwens van prima lengte en niet ingekort.

Even een tussentrack met de titel “Two for posterity, one for the Dead”. Het nummer klinkt totaal anders dan zijn voorgangers en weet mij niet direct te raken. Dit in tegenstelling tot het rockende “Still Dreaming” dat al eerder akoestisch werd gespeeld op het album. Ook nu is hij weer heerlijk en de rockende tonen en scherpe gitaren zijn fijn om te horen. “Afsluiter” van het album is het rustige “Ana”. Het nummer laat de luisteraar in een kleine verwarring achter. Zo de elf nummer horend is het een samenhang van nummers die stuk voor stuk sterk zijn maar samen niet altijd een geheel vormen.

Als extraatje op het album is een Orchestral Suite toegevoegd. Een viertal tracks die juist wel samenhangend zijn. Drinen-Jaris-Kyrie-Ada vormen samen het slotstuk. Een klein meesterwerkje volgt. Samen vormen ze een kleine negen minuten. Prachtig episch einde. Alleen hiervoor zou je het album al moeten kopen op bandcamp!

Website
Facebook

Previous post

Review: ElisaDay – Find the Aswer EP

Next post

Live Review: JazzOut 2014 Parkstad Limburg Theater Heerlen 29-11-2014

No Comment

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.