Reviews

Review: Qeaux Qeaux Joans – The Ritual

Tekst & Foto’s door: Sharik “MCSharQ”

1932600_986029554755796_8690226537906597921_o

De langverwachte opvolger van No Man’s Land uit 2012. Coco Harmsen, zoals ze op haar paspoort staat vermeld, heeft een unieke stem en klank binnen de Nederlandse popscene laten weerklinken. Het debuutalbum verscheen en werd met veel liefde omarmt door de radiozenders, poppodia en festivals. Ze is een graag geziene gaste bij bijvoorbeeld De Wereld Draait Door. Haar label PIAS had wederom een ster te pakken in hun midden en leverde haar de juiste tools om haar debuutplaat te lanceren. Nu is haar tweede plaat er dan en op 1 november presenteert ze deze in Het Concertgebouw te Amsterdam. Samen met het Red Limo String Quartet, Ladies of the Lowlands en haar band gaat dit een unieke avond worden. Een zeer speciale avond voor haar maar ook zeker voor het publiek. Op donderdag vooraf gaande aan dit concert werd en last minute besloten nog een extra show te geven in Luxor Live te Arnhem. Een intieme setting, bijna uitverkochte zaal en een zeer gespannen en opgewonden zangeres als gevolg. Tijdens de show gaf ze aan alsof het een eerste keer naar de middelbare school was, of je eerste werkdag bij een nieuwe baas. Schuw maar daadkrachtige zette ze daar een bijzondere set neer.

Het album bevat 10 prachtige kleine en uitbundige nummers. Haar stijl en mix tussen het kleine breekbare en het uitbundige groeiende krachtige klanken zijn one of a kind. De openingstrack van het album “Running Out” werd drie weken geleden als een sneak preview voor het album al online gezet met een passende teaservideo daarbij. “Battered Woman” volgt, een typische groeiende track met veel live energie. Een pakkend nummer met veel liefde daarin. Het fijn in gehoor liggende “Nobody Knows” volgt, het nummer kent veel detail en is zeer breekbaar. De tijdduur van de nummers verschilt tussen de zes minuten(de openingstrack) en de 3.23minuut welke Battered Woman noteert. Er is geen rekening gehouden10420198_986029811422437_4209002824541289478_n met hit potentie en dat is zeer fijn om te beluisteren. Het “I Can’t Breathe” begint experimenteler met een vervormer op de microfoon van de zangeres, korte slag tonen door de drummer en fijne pianoklanken. De zangeres speelt dit maal meer piano dan op haar debuutplaat wat een zeer gewenste toevoeging blijkt te zijn. In dit nummer zit veel liefde, veel passie wat zich vormgeeft in de, ondanks kleine setting, klanken van de muziek. “All of Me” lijkt wel in een andere setting te zijn opgenomen, verder weg van de piano staat een microfoon waardoor er een soort van galm ontstaat. Het nummer is door de eenvoudige toon en maatsoort heerlijk door golvend. Een pakkende sound wat het zeker goed gaat doen tijdens clubshows.

Voorbij de helft van het album komen we de titeltrack “The Ritual” tegen, een zeer mooi nummer dat breekbaar en klein is. De stem van Qeaux Qeaux Joans springt er duidelijk bovenuit en laat haar unieke sound weerklinken. Dit tijdens de show in het Concertgebouw wordt een echt kippenvel moment. “Fading” is een echte samenwerkingstrack waarbij de drummer en toetsenist een sterke basis liggen waar overheen de strijkers van het Red Limo String Quartet zich bij toevoegen. Ook de achtergrond zang van de Ladies of the Lowlands komen erbij waardoor de track overspoeld wordt met klanken uit iedere hoek van het podium. Heerlijk om te horen hoe een track in balans kan zijn ondanks de hoeveelheid klanken.

Het volgende nummer op de plaat is “Nature’s Mistake”, piano start een rustige melodie, de zangeres voegt haar stem erbij en samen dragen ze het nummer. Alsof de wolken openbreken tijdens eens grauwe herfstdag en de zonnestralen je huid raken. De pracht van het nummer.
Voorlaatste nummer op de plaat is “This Boy” een mix van zoals Alicia Keys het zou kunnen maar met het gemis van de unieke stem van Coco. De sound is groots en oppermachtig, ook de piano break is door ondanks de eenzaamheid sterk. Als afsluiter van het album wordt het nummer “Stronger” voorgeschoteld. Een waardige afsluiter van deze mooie herfstplaat. Het is een echte aanrader voor de donkere dagen en hoort in iedere muziekliefhebbers platenkast te belanden. Liefst op vinyl natuurlijk maar een cd-tje mag ook. Wie hem liever digitaal aanschaft kan vanaf nu terecht op Itunes.

Website
Facebook
Foto’s

Previous post

Review: The Saturnine - The I in Every Storm

Next post

Review: Cherry Darling - The Dead & Hollow

No Comment

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.