Reviews

Review: Reasons Behind – The Alpha Memory

Tekst door: Sharik “MCSharQ”

reasons2

Eindelijk weer eens een symfonische metal album met een echte intro. “A Broken Melody” klinkt zoals het hoort. Een echte rustig donkere openingstrack voordat het geweld losbarst. “Under the Surface” trapt de plaat echt af. Dikke bas klanken, dubbele drums en een fijne vrouwelijke stem zorgen voor een goed begin. Elisa, de frontvrouw, klinkt soms nog niet spot on maar dat geeft niet. Het is de eerste echte productie van deze Italiaanse band en zet hiermee een prima werk neer.

reasons“The Chemical Theater” volgt en is lekker uptempo en klinkt niet overvol in power. Er is een kleine onbalans in zang vs instrumenten. Niet helemaal een lekkere mix. “With Your Light” als vierde track alweer. Het nummer begint een beetje vreemd en zacht maar na deze intro trapt de band weer aardig door. De frontvrouwe mist de echte power maar compenseert het prima met haar vrolijkheid die er in door klinkt. Strak gitaarwerk zonder echt bijzonder eruit te springen maar de drums die toch strak het ritme en de snelheid volhouden. Maar nog sterker is Dario’s toetsenwerk.

In 2013 werd er al een start gemaakt aan deze plaat maar toch duurde het tot begin december 2014 voordat de plaat het levenslicht zag. Maple Metal Records gaf de band namelijk een platendeal waardoor deze eigen productie uit gebracht kon worden. “Starlight in the Shades” duurt een kleine vijf minuten en dat is een sterk punt. Net zoals de voorganger op de plaat wordt geen concessie gedaan aan de tijdsduur wat de nummers ten goede komt. De track klinkt goed uitgewerkt en is beter dan wat eerder op de plaat te horen was.

Een ballade klinkt opeens door mijn Shure oordopjes. Dario begint samen met Elisa aan een prachtig klein liedje. “On Butterfly Wings” is klein maar fijn en veels te kort met slechts anderhalve minuut op de teller is het een beetje jammer. Gelukkig trapt het volgende nummer “The Ghost under my Skin” er Revamp achtig hard in. Het nummer komt flink op snelheid en de drummer mept er aardig op los. Zo ook “1000 Fading Lives”, een nummer dat wat betreft sound veel beter klinkt en voller aanhoort. Een flinke verbetering ten opzichte van de start van het album. Iedereen komt even in korte solo’s nog voorbij in het nummer waardoor het lekker afwisselend klinkt.

Titeltrack van het album “The Alpha Memory” sluit voor de outro de plaat af. In het nummer begint de frontvrouwe in duet de afsluiter. Rustige klanken en flinke vocalen als gevolg. Overheersende bass klanken van Enrico volgen als basis en opbouw naar meer. Waarna Gabriele met zijn gitaar zijn krachtigste noten eruit probeert te persen. Een nummer dat alle kanten wel covert maar nooit overtuigt. Zo dooft het nummer ook spontaan uit en gaat het over in de outro “In The End?” Beetje jammer dat het zo eindigt.

Voor de liefhebbers van het genre (Epica/Kamelot/Nightwish) kan deze plaat wellicht wel bekoren maar echte top is het zeker nog niet.
Wel is het goed om te horen dat Italië weer een begin heeft voor symp rock revolutie.
De band moet vooral meters gaan maken live en dit als een hele goede opstap zien.

Website
Facebook

Previous post

Review: Life's Electric - Catalyst

Next post

Review: Jasmine Thompson – Take Cover EP

No Comment

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.