Reviews

Review: Southern Sunrise – Brighton EP

Tekst & Foto’s door: Sharik ” MCSharQ”

Southern Sunrise

Soms  kom je zomaar een bandje tegen. In een concertzaaltje waar je niet verwacht had iets nieuws te leren kennen. Maar dan toch opeens staan daar een aantal muzikanten op het podium die een geweldig sfeertje teweeg brengen in de zaal. Met een vrolijke en frisse sound die je al lang niet meer gezien hebt. Niemand minder dan de band Southern Sunrise bracht me dit gevoel tijdens een van de voorrondes van Nu of Nooit 2014.

Southern SunriseDe band heb ik meteen opgezocht op de social media en tot mijn plezier zag ik dat zij een EP, getiteld Brighton, in 2013 hadden uitgebracht. Meteen deze EP gekocht natuurlijk via bandcamp ( http://southernsunrise.bandcamp.com/ ), wat toch een heel fijn medium is voor dit soort bands.
Voor nog geen 4 euro kun je hem al digitaal kopen en een paar euro erbij krijg je hem thuis gestuurd.

Brighton-EP bevat 6 nummers, waarvan twee versies van de titeltrack.Southern Sunrise

Het is een vrolijke muzikale plaat gemaakt door zangeres Shonagh Macleod en vocalist, gitaar-, klokkenspel-, basgitaar-, mandoline- en bluesharp speler Arjan Pieters.

De openingstrack, Brighton, is een zacht en fijn liedje over de stad waar de band is ontstaan. Het heeft wat weg van de kleine liedjes van Mister & Mississippi. Het gitaarspel afwisselend met het klokkenspel geeft een geweldige sfeer in de track.
Young Love Blues staat als tweede op de plaat, met een fijne Fender Jazz Bass die het ritme aangeeft in de gehele track klinkt hij wat blues achtig weg. Je ziet zo de klassieke films voor je waar deze band prima had bijgepast als achtergrond muziek.

Southern SunriseDe derde track op de plaat is The Game. Hij sluit fijn aan bij de eerder gehoorde tracks maar klinkt wat doffer wat weer beter bij de sfeer van de track past. Hierna wordt het een stuk vrolijker op de EP, Sorry, nou geen sorry daarvoor hoor. Met een mandoline wordt er een vrolijk klinkend intro neergelegd voor het liedje. Een vrolijk klinkend liedje om het gewoon even samen te vatten. Als voorlaatste liedje op de EP staat het eveneens vrolijke Postcard liedje. De Fender Jazz Bass mag weer aan de slag en met een eenvoudig maar catchy drumroffeltje is het een geweldige track op de Brighton-EP. De afsluiter is de Radio Edit versie van Brighton en zo is er alweer 21minuten om.

De band gaat nog een zonnige en rooskleurige toekomst tegemoet en zal komende zomer hopelijk op heel veel mooie festival staan. Het is namelijk zeer geschikt  voor zonnige namiddagen en grote festival terreinen. Maar ook zal het zeker in een (kleine)clubtour niet misstaan. Hopelijk mag ik ze nog vaker zien en fotograferen.

Website
Facebook
Foto’s

 

Previous post

Live: 2014 "waar de Serious Talent een Headliner werd"

Next post

Review: Kowai - Dissonance

No Comment

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.