Reviews

Review: Phantom Elite – Wasteland

In 2016 werd er in Reuver een nieuwe metalband opgericht, Phantom Elite, een Nederlands/Braziliaanse samenwerking waarbij frontvrouwe Marina La Torraca het gezicht werd en niemand minder dan Sander Gommans (ex After Forever, HDK) de man “behind the scenes” werd. Samen met Goof en Ted op gitaar en Eelco op drums werd de band gevormd naar een live knaller. Want dat is de band, afgelopen jaar stonden ze nog op een groot metal festival in de Effenaar te Eindhoven waarbij ze een sprong lieten zien. De band is gegroeid en heeft de juiste vorm gevonden waardoor de act meteen de hitlijsten in zal knallen van menig metal fanaat. De meters zijn gemaakt, nu zijn ze klaar voor hun eerste doorbraak. Geen dertien in een dozijn, Lets go!

Phantom Elite speelt met hun debuutplaat in op de verlangens van vele van “ons” door de oude rauwe metal sound weer terug te brengen. Niet de saaie rifjes en voorgekauwde hitjes maar een puur geluid dat we al lang niet meer gehoord hebben. Denk hierbij aan de klassieke Orphanage maar dan zonder de geweldige grunts van George. In de plaats van die vocalen horen we namelijk de geweldig krachtige zangeres Marina. Te horen is dat ze goed heeft opgelet de afgelopen jaren en door een mengelmoes te zijn van de beste werelden, zo weerklinkt er een beetje Floor (Nightwish) in maar ook Amanda (Trillium), Anneke (Vuur) maar vooral ook haarzelf.

De plaat knalt er meteen in met Siren’s Call. Een track waarbij je niet gespaard gaat blijven. Je zult meteen met de neus op de feiten worden gedrukt. Phantom Elite’s sound is direct hoorbaar en met stevige klappen op de drums trekt het door je hele lijf heen. Zo gaat dat ook door in “Rise With The Dawn”. Die klanken zullen je nog wel even bij blijven. De afwisseling tussen de rustige momenten en de power play’s worden op het juiste moment ingezet. Wie goed luistert kan de balans hierin wel herkennen.

“Another Day” en “Wasteland” volgen, waarvan de laatste al eerder het levenslicht zag. Vorig jaar bracht namelijk de band deze single al uit als een teaser voor wat komen ging. We hebben er dus even op moeten wachten maar oh wat is het wachten waard.

Snel door met “Revelation” een van de sterkhouders op de plaat, met koren zang, een typische “gothicmetal” track uit de klassieke dagen. Een uptempo riff volgt als snel en wanneer Eelco zijn drums bewerkt gaat het tempo lekker omhoog. Een zomers festival gevoel trekt er door mijn lichaam, dit zou zomaar eens heel goed kunnen aanslaan bij de massa. Het is niet te ingewikkeld nummer maar daardoor juist erg sterk, het is niet te makkelijk ofzo waardoor het een saai popnummer is maar juist een harde metal track voor een groter publiek.

Toch weer even een rust momentje in de plaat ingebakken, “Astray”, is de verplichte ballade op de plaat, sorry hoor maar dit soort dingen hoeven niet per se he. Maar ondanks dat, een lekker dromerige track. Gelukkig herpakt de band zich in “Every Man For Himself” en wordt er weer toegewerkt om het tempo wat op te krikken. Zo passeert ook “Spectrum of Fear” maar slaat de track “With The Gods” weer het juiste tempo voor me aan. Weet niet of het de synthesizer is die het doet voor deze track maar de wisseling in tempi is heerlijk. Het klinkt als een zeer volmaakte track, alles zit tegen de maximaal aan maar op geen moment daaroverheen. Dit is puur genieten van de symfonische metal op zijn best.

Met enkel nog “Above the Crowd” en “Lockdown” op de playlist is het jammer al weer snel gedaan, gelukkig geeft de band nog een extra track als bonus mee waardoor de plaat net geen uur aan tikt. Damned wat vliegt de tijd voorbij als je plezier beleeft aan muziek. De afsluiter is een serenade en dus ook weer rustiger. Dus als je het energielevel op wilt houden kun je beter na Lockdown naar het eerste nummer teruggaan, maar anders nog even genieten van de prachtige vocalen en gevoelige snaarklanken.
Phantom Elite weet met Wasteland een mokerslag uit te delen aan de bestaande metalwereld en zich meteen door te stomen naar de top van het genre. Met de kennis en kunde die hierin gestoken is mag dat dan ook wel weer maar een beginnende band heeft vaak een groeiperiode nodig, dat was 2017 voor ze. 2018 is het jaar dat deze band daadwerkelijk zich in de kijker weet te spelen bij nieuwe (en al bestaande) fans. Wasteland is een must have!

Liked it? Take a second to support MCSharQ on Patreon!
Previous post

Persbericht: Lustrum editie festival La Truite Magique (B)

Next post

Persbericht: ‘King of Midwestern Swing’ Pokey LaFarge naar NIEUWE NOR

No Comment

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.